جیبرلین بیشتر در برگ های مریستمی و جوان، دانه ها و بذرهای در حال رشد و نوک ریشه ساخته و سنتز می شوند. بعد از ساخته شدن، این هورمون توسط آوندهای آبکشی و آوندهای چوبی، به صورت کاملا آزادانه در گیاه حرکت می کند و به اندام های مورد نظر منتقل می شود. ترکیبات تشکیل دهنده این هورمون دارای تغییرات ساختاری بسیاری هستند. اسید جیبرلیک همان طور که در بالا نیز گفته شد، مهمترین این هورمون ها بوده که در قارچ ها و گیاهان پیشرفته وجود دارد که به چهار شکل و ساختار اسید جیبرلیک ۳، اسید جیبرلیک ۳، اسید جیبرلیک ۴ و اسید جیبرلیک ۷ وجود دارد. این هورمون بیشتر باعث تقویت رشد ساقه های اصلی می شوند.

اثرات و عملکردهای هورمون گیاهی جیبرلین :

تاثیر بر رشد و طویل شدن سلول ها : هورمون جیبرلین می تواند باعث رشد طولی بسیاری از گیاهان کوتاه قد شود و می تواند ساقه گیاهان طوقی را بلند کنند. این تأثیر جیبرلین مانند هورمون اکسین می باشد. طول میان گره ها نیز با جیبرلین طویل می شود.

گلدهی : هورمون جیبرلین می تواند مانند هورمون اکسین در گل دادن گیاهان نقش داشته باشد. طوری که تولید گل در گیاهان روز بلند را افزایش داده و گلدهی را در گیاهان روز کوتاه متوقف می کند.

تشکیل و طویل شدن ریشه ها : جیبرلین ها در غلظت های مختلف و مناسب می توانند باعث تسریع در رشد ریشه شوند و یا با خنثی کردن اثر هورمون گیاهی اکسین اجازه ندهندکه در شاخه های بریده شده از گیاهان (قلمه) ریشه تشکیل شوند.

رشد برگ : هورمون جیبرلین می تواند به جای طول موج های ناحیه زیر قرمز باعث رشد برگ ها شود.

ایجاد جنسیت : اندام نر در گیاهان توسط هورمون جیبرلین رشد می یابد.

رشد بذر : نور به خصوص طیف زیر قرمز عاملی ضروری و موثر در رشد و سبز کردن بذرهای انواع گیاهان می باشد. می توان از هورمون جیبرلین به جای طیف نور قرمز در شکستن خواب بذرها استفاده کرد. همچنین این هورمون را می توان جایگزین فتوپریود، برای شکستن خواب جوانه در گیاهان مناطق معتدل کرد.

رشد میوه : از دیگر تأثیرات این هورمون گیاهی می توان به بزرگ کردن میوه ها اشاره کرد. همچنین می تواند تجمع حبه های انگور را افزایش دهد.

یکی دیگر از کاربردهای جیبرلین این است که می تواند رسیدن میوه ها را به تأخیر بیندازد. افزایش قطر گیاه، تحریک توسعه گل، کوتاه کردن فاصله بین زمان کاشت و گلدهی، زیاد کردن تعداد و اندازه گل ها، زیاد کردن عمر ماندگاری گل های بریده شده، جلوگیری از زرد شدن گیاه با حفظ کلروفیل، تأخیر در پیری گیاه و کنترل جذب و استفاده از نیتروژن از دیگر اثرات این هورمون گیاهی می باشد.