تولید و پرورش گیاه یوکا

گیاه زینتی یوکا بومی مناطق آمریکای مرکزی و جنوبی است و از خانواده لیلیانسه می باشد. معمولاً در مناطق کویری و خشک این گیاه رشد می کند و به دو دسته یوکای فضای سبز و یوکای آپارتمانی تقسیم میشود و از نظر ظاهر کاملاً شبیه هم هستند. گیاه یوکا همیشه سبز بوده و رشد خیلی کمی دارد. تاکنون بیش از ۴۰ گونه گیاه یوکا شناسایی شده است.

گیاه یوکا، گیاهی مقاوم و همیشه سبز و زیبا با برگ های شمشیری شکل و تیز می باشد. یوکا جز گیاهان زینتی است که نیاز به آبیاری کمی دارد. برای کسانی که در نگهداری گیاهان مبتدی هستند، یوکا گیاه مناسبی به حساب می آید. میوه این گیاه خاصیت درمانی دارد. نگهداری یوکا ساده بوده و به راحتی می‌توان آن را در داخل گلدان و (منزل) آپارتمان، محیط های کاری، راهروها یا بیرون از خانه نگهداری و پرورش داد.

کمتر خانواده‌ای است که با نام و شکل این گیاه آشنا نباشد. گیاهی است از خانواده آگاواسه و به قول بعضی از منابع از خانواده لیلیاسه. برگ‌ها بزرگ و کشیده و خنجری، نوک تیز و به رنگ سبز هستند. در کاشت گروهی استفاده فراوان دارد و ممکن است یک یا چند گیاه داخل یک گلدان کاشت گردد. با حذف جوانه انتهایی گیاه دو یا سه شاخه خواهد شد. به آبیاری کمتری نیازمند است. ساقه گل‌دهنده هر چند سال یکبار نمودار شده و گل‌های سفید و کرمی به تعداد زیاد به شکل زنگوله‌ای کوچک و واژگون ظاهر می‌شوند ولی در خانه کمتر به گل می‌نشیند.

نور

به نور کافی احتیاج دارد. از نور وسط روز به‌خصوص از پشت شیشه بیزار است. 4 تا 5 هفته در سایه مقاومت می‌کند.

دما

درجه حرارت مطلوب در زمستان 10 تا 16 درجه سانتی‌گراد و در تابستان محتاج به نگهداری در خارج از اتاق و در بالکن است.

آبیاری

در تابستان آن را همیشه مرطوب و هر 2 تا 3 روز یکبار آبیاری کنید. در زمستان هر 10 روز یکبار آبیاری کافی است.

رطوبت

در تابستان هفته‌ای یکبار و در زمستان هر ماه یکبار غبارپاشی توصیه می‌گردد.

تغذیه

نیاز چندانی ندارد، ولی در بهار و تابستان گلدان را با نصف میزان توصیه شده تغذیه کنید.

خاک مناسب

خاک لیمونی مناسب‌ترین محیط رشد ریشه برای یوکا است.

تعویض گلدان

در 4 سال اول رشد احتیاج به تعویض گلدان سالیانه دارد، ولی با گذشت سه سال تعویض خاک‌های سطحی آن با خاک نو کافی به‌نظر می‌رسد. در هنگام تعویض گلدان توجه کنید خاک کاملاً فشرده شود.

تمیز کردن برگ‌ها

جهت تمیز کردن برگ‌ها از پارچه و یا اسفنج مرطوب استفاده کنید. از مواد براق‌کننده استفاده نکنید.

ازدیاد

جدا کردن پاگیاه در بهار. کاشت بذر در بهار در دمای 20 درجه سانتی‌گراد. کاشت قلمه در شن و ریشه‌دار کردن آن‌ها.

عوارض و درمان

زخم‌های پنبه‌ای سفیدرنگ در وسط برگ‌ها مشاهده می‌گردند:
عامل آن حشره آفت است؛ گیاه را با سم حشره‌کش نفوذی هر 2 هفته یکبار طبق دستور سمپاشی کنید تا علائم برطرف گردند. با پنبه آغشته به سم لکه‌ها را خیس کنید.

کلیه برگ‌های یک شاخه خصوصاً جوان‌ترها سیاه‌رنگ شده و می‌پوسند:
آبیاری بیش از اندازه است؛ خاک‌های سطحی گلدان باید در فاصله بین دو آبیاری خشک شوند. زهکش را بازدید کنید.

کپک خاکستری روی برگ‌ها مشاهده می‌گردد:
عامل آن قارچ بوتری تیس که خود ناشی از هوای سرد و مرطوب است؛ گیاه را با سم قارچ‌کش سمپاشی و به محل گرم منتقل کرده، غبارپاشی را تا رفع علائم متوقف کنید. آبیاری را کاهش دهید.

گیاه خود را انداخته است:
ریشه‌ها توسعه پیدا نکرده‌اند؛ گیاه را به گلدان کوچک‌تری منتقل و کمپوست اطراف ریشه را کاملاً متراکم کنید. گلدان را در محل پر نورتری قرار دهید.

برگ‌ها رنگ پریده‌اند:
نور مستقیم زیاد است؛ گیاه به نور کافی احتیاج دارد، ولی اشعه مستقیم آفتاب به‌خصوص در ظهر به برگ‌های آن صدمه وارد می‌کند.

نقاط زنگ مانند روی برگ‌ها مشاهده می‌گردد:
از مواد براق‌کننده استفاده شده است؛ برگ‌ها را با پارچه و یا اسفنج مرطوب تمیز کنید.

لکه‌های قهوه‌ای روی ساقه و زیر برگ‌ها مشاهده می‌گردند:
عامل آن حشره آفت است؛ سطح زیرین برگ را با پنبه آغشته به سم حشره‌کش نفوذی خیس و یا گیاه را هفته‌ای یکبار سمپاشی کرده تا علائم برطرف گردند.

برگ‌ها در زمستان خشک می‌شوند:
هوا گرم است؛ گیاه را به محل خنک‌تری منتقل کنید. غبارپاشی را فراموش نفرمایید.

برگ‌های زیرین زرد می‌شوند:
نور کافی نیست؛ گیاه را به محل پر نورتری منتقل کنید.