اهمیت چالکود در تغذیه درختان

درختان برای رشد و بقاء به عناصر غذایی نیاز دارند. هنگامی که یک یا چند مورد از این عناصر در خاک کمبود داشته باشند، درخت به پتانسیل کامل توسعه خود نرسیده و بیش‌تر مستعد خسارت بیماری‌ها و آفات است.

در این شرایط درخت عمر کوتاه‌تری نسبت به درختی مشابه و با تغذیه مناسب خواهد داشت. عناصر غذایی مورد نیاز همه گیاهان از جمله درختان را می‌توان بر اساس مقدار لازم برای رشد به دو گروه پرمصرف و کم‌مصرف تقسیم نمود.

بسیاری از ترکیبات کودی برای تأمین عناصر غذایی مناسب درختان در دسترس هستند.

کودهای حاوی نیتروژن، فسفر و پتاسیم تحت عنوان “کودهای کامل” نامیده می‌شوند.

برای تأمین عناصر غذایی گیاهان می‌توان از کودهای آلی و معدنی استفاده کرد. کودهای معدنی معمولاً بسیار محلول هستند و سریع‌تر از کودهای آلی در دسترس گیاه قرار می‌گیرند.

برای جذب عناصر غذایی توسط ریشه‌های در حال رشد، کودها باید در نزدیکی منطقه ریشه استفاده شوند. روش چالکود شکل خاصی از جای‌گذاری موضعی کودهای آلی و شیمیایی در خاک است.

برای درختان که به فسفر یا پتاسیم احتیاج دارند و یا برای اعمال مقادیر بیش‌تری از کود نیتروژن، روش چالکود روش مناسبی است.

عناصر غذایی، به ویژه فسفر، پتاسیم و عناصر ریزمغذی می‌توانند در خاک تثبیت شده و از دسترس گیاهان خارج شوند. بنابراین عناصر ریزمغذی معمولاً به فرم کلات و عناصری مانند فسفر و پتاسیم که از عناصر غذایی نسبتاً غیرمتحرک در خاک‌ها هستند، در نزدیکی ناحیه فعال ریشه قرار می‌گیرند.

تحقیقات نشان داده است راندمان و کارایی مصرف کود در روش چالکود به‌مراتب بیش‌تر از روش پخش سطحی کود است. از مزایای دیگر این روش می‌توان به قابلیت جذب بهتر کود توسط ریشه، تهویه بهتر و نیز نفوذ بهتر آب از طریق چاله‌های اطراف ریشه درخت اشاره نمود.