- هیچ محصولی در سبد خرید نیست.
کاشت و نگهداری پسته
مشخصات گیاهشناسی
پسته متعلق به خانواده آناکاردیاسه است. گیاهی است دوپایه با گلهای فاقد گلبرگ، گلها، روی شاخههای یکساله تشکیل میشوند. تخمدان گل فوقانی و میوه آن شفت است. برگهای پسته متناوب، ساده و یا مرکب هستند. در جنس پسته، یازده گونه مختلف وجود دارد که سه گونه بنه یا چاتلانقوش و خینجوک و آتلانتیکا به عنوان پایه پسته معمولی، مورداستفاده قرار میگیرند. کاشت پسته در ایران، از دیرباز معمول بوده و هم اکنون نیز به عنوان یکی از محصولات مهم باغبانی در اغلب مناطق کشور رواج دارد.
آیا درخت پسته بدون پیوند بار میدهد
اگر این سوال مطرح باشد که درخت پسته بدون پیوند بار میدهد یا نه باید در پاسخ گفت “خیر”
نهال بدون پیوند زدن باردهی چندانی نخواهد داشت و میوه های تولید شده ریز و بی کیفیت هستند. پیوند نزدن درخت پسته یکی از مهم ترین عوامل عدم باردهی درخت پسته است.
آب و هوای مورد نیاز:
درخت پسته گیاهی مقاوم است و شرایط سخت را به خوبی تحمل میکند. اما برای تولید محصول اقتصادی نیاز به تابستان نسبتاً طولانی و نور و حرارت کافی دارد.
این گیاه برودت تا 20- درجه سانتیگراد و حرارت تا 40+ درجه سانتیگراد را تحمل میکند. کاشت پسته در ارتفاعات و مناطقی که رطوبت نسبی هوا بالا باشد، مقرون به صرفه نیست.
خاک مورد نیاز
درخت پسته، خاکهای لیمونی و سبک را میپسندد و به دلیل داشتن ریشههای محوری عمیق، لازم است خاک حداقل 2 متر عمق داشته باشد. وجود چنین ریشههایی سبب شده است که پسته نسبت به کمآبی، بسیار مقاوم باشد.
پسته قادر است خاکهای شور و سنگین را به خوبی تحمل کند ولی نسبت به خاکهای مرطوب از خود حساسیت نشان میدهد.
روش کاشت پسته در گلدان :
در این روش بذر پسته را اول داخل پلاستیک میکارند و پس از سبز شدن به زمین اصلی منتقل میکنند. بهترین زمان کاشت نهال پسته گلدانی در طول فصل تابستان است. این روش به صرفه جویی آب کمک شایانی میکند.
در این روش ممکن است گلدانها به صورت آزاد در کنار یکدیگر قرار گیرند یا به صورت کرتی درآیند. پس از خیساندن بذور مورد نظر و ضدعفونی آنها، دو عدد بذر در عمق ۳-۲ سانتیمتری خاک گلدان قرار گرفته و روی آن با ماسه یا خاک اره پوشانده میشود. زمان کاشت در گلدان اواخر زمستان و اوایل بهار می باشد.
درصورت تولید نهال پسته گلدانی در گلخانه، میتوان در پاییز یا اوایل زمستان نیز اقدام به کاشت بذر نمود. از دیگر مزایای این روش علاوه بر صرفه جویی در مصرف آب، بالا بودن بازده تولید نهال، سهولت و عدم محدودیت زمانی در امر جابجایی گلدانها می باشد.
نکاتی که باید در کاشت و نگهداری پسته رعایت کنید :
بهترین زمان کاشت نهال پسته
مناسبترین زمان کاشت نهال پسته بستگی به شرایط محیط، رقم گیاه و شیوه تکثیر گیاه دارد. به طور کلی از نظر شرایط محیطی، زمان کاشت نهال پسته به شرح زیر میباشد:
- در روزهای آفتابی و گرم و یا یخبندان و روزهایی که باد شدید است از کاشتنهال پسته بایستی خودداری شود.
- در مناطق دارای آب و هوای گرم و متعدل و همچنین در نواحی با اقلیم نیمه سردسیر، بهترین زمان کاشت نهال پسته، فصل پائیز پس از خواب رفتننهال پسته است.
روش ازدیاد و پیوند درخت پسته
تکثیر پسته از طریق کاشت بذر در محل اصلی و پیوند بر روی نهال حاصل انجام میشود. از ارقام مختلف پسته میتوان به عنوان پایه استفاده کرد. اما باغداران پسته نوع بادامی را برای پایه بیشتر میپسندند.
همانگونه که ذکر شد از بنه و خنجک و آتلانتیکا نیز به عنوان پایه استفاده میشود. پسته را میتوان به صورت مستقیم در زمین اصلی یا به صورت خزانهکاری کشت نمود. نشاء کردن آن به صلاح نیست و باید حتماً در زمین اصلی کشت شود. نحوه عمل بدین ترتیب است که ابتدا بذور پسته را استراتیفه میکنند. سهلترین شیوه استراتیفه، خیساندن بذرها به مدت 24-48 ساعت در آب ولرم است و در طی این مدت 2 تا 3 مرتبه آب ظرف را تعویض میکنند.
پس از این مدت تا ظهور جوانه، بذرها در کیسههای پارچهای در شرایط مرطوب و دمای مناسب نگهداری میشوند. پس از جوانه زدن، بذرها را در زمین اصلی و یا خزانه میکارند. روی بذرها معمولاً با خاک نرم یا ماسه پوشانده میشود.
بذور باید تا زمان سبز شدن و نیز تا مدتی پس از آن از حمله جوندگان محافظت شوند. ضمناً میتوان بذور را در کیسههای پلاستیکی سبز کرد و نهالهای کوچک را به محل اصلی انتقال داد.
فاصله ردیفهای کشت، معمولاً 5-8 متر و فاصله درختان روی هر ردیف 5-6 متر در نظر گرفته میشود. پس از گذشت 1-3 سال نهالها آماده پیوند زدن میشوند. این دوره زمانی بستگی به رقم و قوت و ضعف نهال دارد.
دو نوع پیوند لولهای و شکمی (T) برای پسته کاربرد بیشتری دارند. در صورتی که بیم آن برود که شیره پسته به پیوندک آسیب برساند، از پیوند T وارونه (┴) استفاده میشود.
درخت پسته بین 5-8 سالگی بارور میشود و در سنین 15-40 سالگی حداکثر محصول خود را تولید میکند. طول عمر این گیاه بسیار زیاد و گاهی برحسب پایه مورداستفاده تا 400 سال میرسد.
لازم به ذکر است که به دلیل دو پایه بودن این گیاه به ازای هر 10 درخت ماده، باید 1 درخت نر در باغ داشته باشد و چون گردهافشانی توسط باد صورت میگیرد، بهتر است درختان نر رو به باد و با پراکنش مناسب در سطح باغ، وجود داشته باشند.
مهمترین مشکل پسته بارآوری متناوب یا سالآوری آن است. این امر تا حد زیادی ژنتیکی است. اما ضعف درخت در اثر باروری نیز عامل مهمی برای ایجاد سالآوری محسوب میشود.
بهترین کود برای درخت پسته:
به منظور مدیریت تغذیه در باغ های پسته باید زمان های تغذیه ای مهم در فصل رشد این میوه را بشناسید تا بتوانید کود مناسبی را انتخاب نمایید. زمان های تغذیه ای مهم برای پسته شامل:
- قبل از مرحله گلدهی در اسفند و فروردین
- پس از گلدهی در فروردین
- تشکیل میوه در اردیبهشت
- رشد و نمو در خرداد
- رشد مغز در تیر ماه
- تغییر رنگ سطح پوست در مرداد
است و در نهایت در شهریور محصول می رسد. برای تعیین نیازهای کودی این محصول، لازم است از نتایج تجزیه و تحلیل خاک استفاده نمایید. نمونه برداری از خاک را می توانید در تمامی فصول انجام دهید. اصولا تجزیه و تحلیل به کمک روش آبیاری انجام می شود. از این رو لازم است پیش از ارائه توصیه های کودی برای باغ های این میوه اهمیت و عناصر مهم و مورد نیاز آن را بشناسیم.
نیتروژن:
این عنصر یکی از عناصر اصلی در رشد و باردهی درختان پسته نیتروژن است. کمبود این عنصر می تواند مراحل رشد و باروری بهینه این محصول را تخریب کند. درختان این میوه در زمان خواب زمستانی نمی توانند نیتروژن قابل توجهی را جذب کنند. از این رو کوددهی نیتروژن پس از برداشت محصول، به دلیل شروع دوره خواب زمستانی موثر نیست. جالب است بدانید کودهای نیترات آمونیوم و سولفات آمونیوم نسبت به کودهای شیمیایی اوره برای این باغ ها موثرتر است. از علائم کمبود این عنصر در درختان پسته می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- کاهش عملکرد
- تاخیر در برگ دهی و گلدهی
- کاهش طول و قطر شاخه ها
- قرمز شدن پوست درخت
- ریز و زرد شدن برگ ها
ریزش برگ ها در پاییز می شود. در صورتی که کمبود ادامه داشته باشد، برگ های مسن زودتر از زمان معمول می ریزند. بهترین کود برای رشد سریع نهال پسته، نیتروژن است و تاثیر بسیار خوبی بر روی نهال دارد.
فسفر:
فسفر یکی از عناصر کلیدی و اصلی در باغات پسته است که در اکثر عملکردهای فیزیولوژیکی گیاه اهمیت دارد. استفاده بی رویه در کودهای فسفر در دهه های گذشته باعث تجمع فسفر در خاک شده است. ضمن اینکه کودهای فسفر باید در نزدیکی ریشه باشند تا بهترین کارایی را داشته باشند. برای مثال در درختان بارور پسته، ریشه ها در عمق 40 سانتی متری رشد می کنند و این محل باید از نظر میزان فسفر در خاک ارزیابی شود.
در برخی مناطق کمبود فسفر در پسته را نداریم، بلکه با مشکل فسفر مازاد رو به رو هستیم که مانع از جذب عنصر روی می شود. مشاهده لکه های سوخته و غیر یکنواخت در لبه برگ های پیر که در نهایت باعث خشک شدن برگ می شود، از علائم حضور فسفر مازاد است.
پتاسیم:
این محصول نقش کلیدی در تولید پروتئین ها، آنزیم ها و ارتباط آب و گیاه دارد. پتاسیم نفوذ آب را در سلول های گیاهی راحت تر می کند و باز و بسته شدن دهانه برگ ها را در زمان تعریق کنترل می کند. از علائم کمبود این ماده می توان به تغییر رنگ برگ ها و پیچ خوردگی لبه های آنها به سمت بالا اشاره کرد. از آنجایی که نیاز این درخت به پتاسیم همانند نیاز آن به نیتروژن است، این عنصر نقش مهمی در کمیت و کیفیت محصول دارد. این عنصر نقش مهمی در تنظیم سیستم آبی گیاه دارد و در مناطق خشک و خاک های شور حیاتی است. کودهای پتاسیم حاوی کلر و منابع کلر فقط در خاک های غیر شور توصیه می شود.
کلسیم:
کمبود این ماده باعث کوچک شدن برگچه ها و تبدیل آنها به شکل قاشقی می شود و لکه های پوستی استخوانی ایجاد می کند. از عوامل تشدید کننده کمبود کلسیم می توان به شوری بیش از حد آب، شوری خاک و افزایش مقدار منیزیم اشاره کرد. عنصر منیزیم به دلیل تاثیر متقابل از جذب کلسیم جلوگیری می کند. همچنین نسبت تعادل بین عناصر کلسیم و منیزیم بسیار مهم است. از طرفی استفاده از کودهای کلات آهن، روی، منگنز و غیره به صورت ادتا باعث رسوب کلسیم در گیاه می شود که در صورت کمبود این عنصر موثر است.
کمبود کلسیم عوارض آشکاری مانند ریزش خوشه های پسته و ایجاد لکه ها روی برگ ها می شود. به همین دلیل توجه و استفاده به موقع از این عنصر از آسیب های ناشی از این بیماری ها جلوگیری می کند.
آهن:
یکی دیگر از عناصر مهم و ضروری برای این میوه، آهن است که کمبود آن در برگ های جوان مشاهده می شود. کمبود این عنصر در خاک عموما به دلیل حل نشدن این عنصر در خاک رخ می دهد. آهن در خاک های اسیدی و نسبتا اسیدی کاملا محلول است. اما در خاک های خنثی یا قلیایی نامحلول است، به گونه ای که گیاه نمی تواند آن را جذب کند. علائم کمبود آهن در درختان پسته مشابه اغلب درختان میوه است. یعنی برگ ها زرد شده و رگبرگ های اصلی آنها سبز می ماند. اگرچه این کمبود قابل مشاهده نیست اما رنگ کلی باغ زرد می شود. یکی دیگر از علائم کمبود، نکروز در سطح برگ است. معمولا محصول شاخه های ناقص به طور کامل رشد نمی کنند یا پژمرده نمی شود. تعداد دانه های خوشه در این مورد بسیار کم است.
منگنز:
کمبود این عنصر معمولا در خاک های مناطق خشک یافت می شود و مسمومیت ناشی از آن در خاک های اسیدی اتفاق می افتد. اصولا به دلیل تحرک کم و پویایی عنصر منگنز در بافت های گیاهی، علائم کمبود در برگ های جوان رخ می دهد. علائم کمبود مشابه کمبود آهن است.
مس:
در باغ هایی که برای مدت طولانی از کودهای حیوانی و مرغی استفاده می کنند یا در خاکهای شنی که با آب شیرین آبیاری شدند، کمبود این عنصر را شاهد هستیم. مقدار مس در برگ های درختان بسیار کم است. علائم کمبود آن از اواخر تیرماه تا اواسط مرداد شروع می شود. در کمبود این عنصر، شاخه ها مانند چوب می شوند و رنگ پوستشان تیره می شود. یکی دیگر از علائم کمبود این عنصر، ترک خوردن قرمز رنگ درخت است. برای رفع کمبود این عنصر می توان درختان را با کودهای حاوی آن تغذیه کرد. البته در غلظت های بالا این عنصر می تواند گیاه را مسموم کند. میوه ها ترک خورده و سیاه می شوند و لکه های نکروز قهوه ای روی برگ ها مشاهده می شود.
بهترین زمان کود مرغ برای پسته
مصرف این محصول در هفته پایانی مهر، آذر، دی و اواسط اسفند بهترین نتیجه را به دنبال دارد.
بور:
کمبود بور در برگ های جوان نیز رخ می دهد و علائم بارز آن پیچیدگی و ناهمواری حاشیه برگ است. در صورت کمبود بور، تمام خوشه های گل می ریزند و یا تخلخل محصول به شدت افزایش می یابد. مسمومیت با بور بیش از حد در نواحی پسته کاری دیده می شود و سوختگی لبه های برگ ها از علائم آن است. استفاده از کودهای حاوی بور باید دقت شود؛ زیرا مقدار کم بور می تواند باعث مسمومیت درختان شود.
کودهای مناسب برای پسته:
کودهای حیوانی برای بهبود ساختار و بافت خاک، افزایش نفوذ پذیری آب در خاک، ایجاد تعادل در رطوبت و تامین مواد اولیه و اکسیژن کافی برای میکروارگانیسم ها اهمیت دارند. همچنین کودهای شیمیایی بسیاری وجود دارند که در مراحل مختلف استفاده می شوند:
- محلول پاشی با کود کلات روی در زمان تورم جوانه پیش از گلدهی
- محلول پاشی کود کلات آهن پس از ریزش گلبرگ ها
- محلول پاشی با کود کامل یا کود مخصوص پسته در ابتدای تشکیل میوه
- محلول پاشی کود کلسیم کمپلکس در اوایل اردیبهشت و تکرار آن در 15 روز
- محلول پاشی کود کلات روی در اردیبهشت ماه
- محلول پاشی کود منگنز و کلات مس در خرداد ماه
- محلول پاشی و کوددهی با کود پتاسیم در زمان غلیظ شدن میوه و مغز پسته تا مرحله رسیدن
- محلول پاشی با کود کلسیم بور پیش از برداشت
همچنین محلول پاشی کود کلات روی پس از برداشت نیز مفید است.
اسید هیومیک:
هیومیک اسید محصولی است که برای افزایش کارایی کوددهی مهم است. زیرا این محصول دسترسی به عناصر غذایی را برای گیاه بهبود می بخشد و به تولید بهینه محصول کمک می نماید. با این محصول می توان ساختار خاک را بهبود بخشید و فعالیت میکروبی مفید را افزایش داد تا فرایندهای تجزیه مواد آلی بهتر انجام شود.
این محصول اثر محافظتی دارد و توانایی تحمل دماهای شدید و غلبه بر استرس ناشی از کمبود آب را بهبود می بخشد.
فروت ست:
این کود نیز یکی از کودهای مناسبی است که می تواند جوانه ها را تقویت کند و از ضعیف شدن آنها جلوگیری نماید. همچنین مقاومت درخت را در برابر عوامل مخرب خارجی افزایش می دهد.
سولفات پتاسیم:
یکی دیگر از محصولات مفید برای درختان پسته، کود سولفات پتاسیم است که باعث بهبود کیفیت و افزایش اندازه دانه های پسته می شود.
کوددهی درختان پسته:
یکی از عناصر کلیدی در تضمین سلامت و تولید بهینه مغزهای پسته، کوددهی صحیح آنها است. برای اینکار لازم است ابتدا خاک را آزمایش کرده و سطح مواد مغذی آن را ارزیابی کنید. این آزمایش به شما کمک می کند تا بهترین تصمیم را بگیرید. در نهایت می توانید فرمول کودی را انتخاب نمایید که به بهترین شکل بتواند نیازهای تغذیه ای گیاه را برطرف نماید.
نحوه کوددهی درختان پسته:
کودهای دانه ای را به صورت یکنواخت پخش کنید و از تماس مستقیم آنها با تنه درخت بپرهیزید. پس از استفاده نیز منطقه را آبیاری کنید. البته برای درختان مستقر، کوددهی ریشه عمیق را در نظر بگیرید. همچنین می توانید مواد مغذی را از طریق محلول پاشی استفاده کنید.
زمان استفاده از کود اوره برای درخت پسته
اواخر اسفند تا پایان فروردین زمان مناسبی برای استفاده از کود اوره است.
PH درخت پسته برای رشد
PH درخت پسته اگر در محدوده 1/7 و 8/7 باشد هر ساله محصول خوبی را می دهد. به طور کلی بهتر است این محیط کمی قلیایی باشد. حال درخت پسته با کمی تغییر در PH مقاوم است و اگر نیاز باشد می تواند محیط کمی قلیایی تر را هم تحمل می کند. اگر می خواهید درخت پسته را در باغی کاشت دهید، باید توجه داشته باشید که بیشتر فضای خاک باید با تاج درخت پوشانده شود. به زور کلی هم پسته روند رشدی کندی را برای بهره وری دارد و به همین علت هرچه سریع تر کاشته شود، زودتر به بهره وری اقتصادی می رسید. در باغ بالغ با فاصله نزدیکتر به هرس و سنگین و گران است. به خاک درخت پسته هم باید توجهات بسیار زیادی داشته باشید تا درخت پسته به خوبی رشد کند. خاک سست، مرطوب بهترین نوع خاک برای رشد درخت پسته است. زیرا آب به راحتی به واسطه فرورفتگی های خاک به ریشه ها نفوذ می کند. یونهای هیدروژه هم در سطح وجود دارند که سطح PH را منعکس و با عبور آب از مواد مغذی در تعامل باشند. آب سالم باید در سراسر آب را حتی حرکت کند تا ریشه پیشروی کند و مواد مغذی مورد نیاز را از آب در حالی که PH را به خوبی حفظ کرده است، بدست آورد.
البته توجه داشته باشید که سطح PH نباید خیلی بالا باشد، زیرا در این حالت مواد مغذی که در دسترس ریشه هستند را کاهش می دهد که در این حالت باعث کوتاه قدی و سرخشکیدگی درختان پسته می شود.
اگر شما هم قصد کاشت درخت پسته را دارید، ابتدا باید مکان مورد نظر خود را از لحاظ آب و هوایی مورد بررسی قرار دهید. سپس به تمامی این مواردی که در این مقاله آورده شده است، توجه کنید.
زمان آبیاری پسته
زمان آبیاری پسته تأثیر مستقیمی بر رشد درخت و کیفیت محصول نهایی دارد. در هر مرحله از رشد، درخت پسته نیازهای آبی متفاوتی دارد که باید با دقت برنامهریزی شود. انتخاب روش آبیاری پسته و آگاهی از زمانهای بهینه آبیاری میتواند به کاهش تنش آبی و افزایش عملکرد باغ کمک کند.
به طور کلی چرخه باروری درختان باغات پسته را میتوان در چهارم مرحله خلاصه کرد:
- مرحله اول: گسترش پوسته
- مرحله دوم: سخت شدن پوسته
- مرحله سوم: رشد مغز
- مرحله چهارم: مرحله بعد از برداشت
در مرحله دوم (سخت شدن پوسته) و مرحله چهارم (بعد از برداشت) درختان پسته تحمل بیشتری نسبت به تنش آبی دارند. بنابراین در فاصله زمانی که پوسته از بین رفته و رشد مغز سریعتر شده، تولیدکنندگان میتوانند تا 50 درصد از میزان آب کمتری استفاده کنند.
از سوی دیگر باید از تنش آبی درختان پسته در مرحله رشد برگ و نزدیک به برداشت جلوگیری شود. بنابراین در مرحله سوم یعنی رشد مغز، درختان حساسترین مرحله را نسبت به استرس آبی از خود نشان میدهند. کمبود آب در این مرحله تاثیر بسیار زیادی بر روی عملکرد درختان پسته خواهد داشت.
هرس
درخت پسته به فرمهای شلجمی و جامی تربیت میشود. با توجه به اینکه، غالباً برداشت محصول با دست انجام میشود، فرم پاکوتاه برای این گیاه مناسبتر است. پس از فرمدهی هرس منحصر به قطع شاخههای خشک و آفتزده و نرکها خواهد بود.
فاصله درخت پسته از آب باید زیاد باشد. دلیل این امر این است که نیاز آبی درختان پسته در طول فصل رشد (از فروردین تا آبان) تقریباً به ۱۰۰ سانتیمتر ارتفاع آب برای رشد و تولید مناسب میرسد. البته برداشت اقتصادی از درختان پسته، با ۸۰ سانتیمتر ارتفاع آب مفید سالانه نیز ممکن است.
زمان استفاده از کود اورهای برای درخت پسته استفاده از کود شوک ۱۰ ایکس که حاوی نیتروژن، فسفر و پتاسیم است، بهعنوان یک کود اوره مفید برای درخت پسته به شمار میرود. این کود باید در دو دوره مهم در سال به درختان پسته اعمال شود. اولین دوره در بهار و دوره دوم در تابستان است. در فصل بهار، پس از گذشت زمستان و برفباری، درختان پسته به شدت به نیتروژن نیاز دارند.
بهترین روش آبیاری درخت پسته بهترین الگوی آبیاری درخت پسته در آمریکا و ایراناز سال سوم تا حدود ۱۰ سالگی دور آبیاری ۱۴ تا ۲۰ روز یکبار، بسته به نوع خاک اعمال میشود. برای درختان بارور، در ماههای تیر و مرداد دور آبیاری ۲۵ تا ۳۰ روز بسته به نوع خاک (خاک با بافت شنی ۲۵ روز، خاک با بافت متوسط ۳۰ روز و خاک دارای بافت رسی و سنگین ۳۵ روز) توصیه میشود.
سایر عملیات داشت
چون درختان پسته به بیماری گوموز حساس هستند و رسیدن آب به پای درختان علت اصلی ابتلای آنها به این بیماری است، باید چه در سنین اولیه رشد و چه در سالهای باروری و تنومندی از رسیدن آب به طوقه آنها و نیز قرار گرفتن خاک مرطوب در پای گیاه ممانعت به عمل آید.
برای این منظور معمولاً با خاک اطراف درخت دیواره کوچک و حصار مانندی گرداگرد آن ایجاد میکنند تا مانع نفوذ رطوبت به اطراف تنه باشد. ضمناً از ریختن خاک پای درخت باید خودداری کرد. اطراف تنه و طوقه باید همیشه خالی و خشک باشد.
شخم مرتب، وجین، سلهشکنی، مبارزه با آفات و بیماریها از عملیات ضروری داشت پسته هستند.
برداشت
برداشت پسته پس از آن که پوست رویی دانه نرم و به راحتی از دانه جدا شد آغاز میشود. با آن که هماکنون ماشینهای برداشت پسته وارد بازار مصرف شدهاند، اغلب، پسته را با دست برداشت میکنند. موقع برداشت باید دقت کرد که خوشهها از درخت جدا شوند. چون باقی ماندن خوشه روی درخت موجب تشدید آفات میشود.
پس از برداشت عملیات پوستگیری، شستوشو، خشک کردن، درجهبندی و بستهبندی انجام میگیرد. کلیه این عملیات را ماشینهای ویژه انجام میدهند و کمتر با دست، صورت میگیرد.
نکته قابل توجه، دقت در خشک کردن و بستهبندی صحیح پسته است. در صورتی که رطوبت دانه از حد معینی بیشتر باشد، قارچهای سمی امکان رشد مییابند و محصول را آلوده میکنند.
نامگذاری انواع پسته در استان کرمان بیشتر جنبه محلی و سلیقهای دارد. گاهی ممکن است یک رقم به چند اسم، نامیده شود. مهمترین ارقام پسته ممتاز، اوحدی، بادامی و کلهقوچی هستند.
