تولید و پرورش گل لاله
یکی از محبوبترین گلهای بهاری است. نوع وحشی آن در آسیای مرکزی است که گل آن ریز و رنگهای آن محدود است. به عنوان گل باغچهای و گلدانی هر دو مورد استفاده است. واریتههای زیادی اعم از کم پر و پر پر و فری و دورنگ و چندرنگ دارد. کاشت گروهی آن بسیار زیبا است. تمام گونههای آن به سرما مقاوم هستند و از اواخر زمستان تا اوایل بهار به گل میروند. با پیشرس کردن پیازها میتوان در تاریخ معین آنها را به گل دادن وادار کرد. در اوایل پاییز پیازها را به صورت تکی یا گروهی در گلدانها کاشته و برای 8 هفته در نقطهای سرد و تاریک قرار دهید. سپس برای دو هفته به اتاق سایهای کم نور آورده و تا سبز شدن گردن به آن اجازه رشد دهید.

معرفی گل لاله
شاید براتون جالب باشه که اسم «گل لاله» از کلمهی لعل از زبان سانسکریت به معنی «قرمز» گرفته شده. توی زبان اروپایی به گل لاله Tulip و Tulpe میگن که بیشتر به خاطر شکل گل این اسم رو براش در نظر گرفتن. گل لاله دارای گونهها متعددی هست . به طوری که گونه های گل لاله چیزی حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰میرسه.
زادگاه اصلی گل لاله رو بیشتر آسیای مرکزی در نظر میگیرند. گل لاله به صورت خودرو در خیلی کشورها پیدا میشه. مثلا ایران، افغانستان، ترکیه، قسمتی از غرب سوریه، یونان، ایتالیا، اسپانیا و سواحل دریای مدیترانه در شمال آفریقا گل لاله به صورت خودرو یافت میشه. همون طوری که گفتیم گل لاله دارای تنوع زیادی هست. این تنوع رو توی رنگ و شکل گل هم میتونید ببینید.

نور
تاریکی مطلق برای 8 هفته اول، نور نسبی برای 2 هفته و نور کامل تا گلدهی.
دما
هوای سرد 7-5 درجه بعد از کاشت و درجه حرارت 18 برای دوران گلدهی لازم است. هرچه خنکتر باشد عمر گل روی گیاه بیشتر است.
آبیاری
گلدان را پس از کاشت به خوبی آبیاری کنید. تا زمانی که به نور آورده شود آبیاری نکنید. دو یا سه بار در هفته آبیاری برای مرطوب نگه داشتن خاک لازم است.
رطوبت
محیطی سرد، خشک و با جریان هوا لازم دارد. هرگز غبارپاشی نکنید.
تغذیه
اگر پیاز را برای کاشت در سال بعد نیاز دارید تغذیه هفتگی با کودهای مایع مخصوص گیاهان خانگی یا باغی از شروع رشد تا زرد شدن برگها لازم به نظر میرسد.
خاک
خاک لوم یا کمپوست بدون خاک. از فیبر مخصوص پیازها هم میتوانید استفاده کنید، اما از پیاز در سال بعد نمیتوان استفاده کرد.
پس از گلدهی
گلهای پژمرده را حذف کرده و به اندام سبز گیاهی اجازه دهید به صورت طبیعی حذف شوند. سپس اندام خشک هوایی را از سطح خاک قطع و پیاز و پیازچهها را خارج کنید. پیازچهها در گلدان گل نمیدهند، و از پیازهای پیشرس شده نمیتوان برای سال آینده استفاده کرد.
عوارض و درمان
تاولهای زرد روی برگها است:
بیماری قارچی زنگ به آن حمله کرده است؛ با سم قارچکش طبق دستور، گیاه را سمپاشی کنید.
حفرههایی در برگها مشاهده میشود:
اگر گیاه خارج از اتاق است به حمله حلزون و سایر نرمتنان مشکوک شوید؛ پاشیدن طعمه مسموم اطراف گیاه از راههای مبارزه است.
غنچهها ضعیف و بسیار کم هستند:
ممکن است پیاز در سال قبل به خوبی تغذیه نشده و توسعه آن به اندازهای نبوده است که بتواند در سال آینده گل تولید کند؛ احتمال دیگر اینکه پیاز زودتر از زمان مقرر از تاریکی به روشنایی و از حرارت پایین به حرارت بالا برده شده است. حمله قارچ پیتیوم هم میتواند عامل این عارضه باشد.
گلها نقاطی با رنگهای مختلف دارند:
بیماری ویروسی است؛ لاله تعداد زیادی بیماری ویروسی دارد. این بیماری علاجی ندارد. پس از دوران گلدهی، گیاه را نابود کنید. اگر گلدان در گلخانههای بزرگ است، مبارزه بر علیه شته برای جلوگیری از انتشار ویروس موثر است.
نوک برگها و گلها به رنگ قهوهای در میآیند:
بیماری به نام آتش لاله است؛ علاجی ندارد. البته رطوبت بالا در حساسیت لاله به این بیماری کاملاً موثر است.
گلبرگها کاغذی شدهاند:
هوا بینهایت گرم است؛ حداکثر دما برای دوران گلدهی 18 است. هرچه خنکتر باشد، عمر گل روی گیاه به مراتب بیشتر است.
تمام گیاه رو به زردی میرود و در قاعده ساقه رگه سیاه مشاهده میشود:
خاک بینهایت مرطوب است؛ فقط در هفته 3-2 بار گیاه را آبیاری کرده و از باتلاقی شدن آن جلوگیری کنید. اگر گیاه به شدت آسیب دیده است، از بین ببرید.
غنچهها قهوهای شده و باز نمیشوند، گلها خود را میاندازند:
خاک بینهایت خشک است؛ هفتهای 3-2 بار آبیاری کنید و خاک را همیشه مرطوب نگه دارید.
حشرات کوچک بدون بال روی تمام اندام گیاه مشاهده میشوند:
شته سبز است؛ با سم حشرهکش نفوذی طبق دستور، گیاه را سمپاشی کنید. 10 روز دیگر میتواند سمپاشی تکرار شود.
برگها آبکی شده و خود را میاندازند، ساقه هم دراز و نرم است:
محیط به شدت تاریک است؛ گیاه را به نقطهای پر نور منتقل کنید. برای ساقههای افتاده قیم درست کنید.
