کیفیت آب و تاثیر آن بر عملکرد آفت کش ها

آب مهمترین مایعی است که به صورت حامل حشره کشها، قارچکشها و علفکشها در سمپاشی مورد استفاده قرار میگیرد. زلالی و مقدار مواد معدنی آب؛ کارایی آفتکشها را تحت تاثیر قرار میدهد.

اهمیت استفاده از آبهای تمیز و زلال برای پاشش آفتکشها به خصوص علفکشها مدت زمان زیادی است که به اثبات رسیده است. عواملی مانند سختی آب، PH آب، میزان یون بیکربنات، کدورت آب و مواد آلی، آهن و سایر مواد موجود در آب بر کارایی آفتکشها تاثیر میگذارند. بیشتر کشاورزان در جستجوی روشهایی جهت کاهش دفعات سمپاشی با آفتکشها و حفظ محصول از آفات هستند. کاربرد غلط و نادرست آفتکشها میتواند موجب افزایش دفعات سمپاشی، استفاده بیشتر از آفتکش، کاهش عملکرد و از دست دادن زمان مطلوب مبارزه با آفت شود. در مورد عدم تاثیر آفتکشها روی آفت دلایل زیادی وجود دارد که از جمله انتخاب غیر صحیح آفتکش، مصرف میزان ناکافی آفتکش، مشکلات مربوط به دستگاه سمپاش، سمپاشی در زمان نامناسب یا سمپاشی در شرایط نامساعد آب و هوایی و عاملی که اغلب نادیده گرفته می شود کیفیت آب مورد استفاده در سمپاشی آفتکش می باشد. سمپاشی عبارت از پاشش محلول آفتکش، مواد روغنی یا گرد به مقدار معین در واحد سطح است، که در سمپاشی صحیح لازم است کلیه سطوح هدف پوشیده از آفتکش باشد. متوسط کلی قطر ذرات آفتکش یک تا هزار میکرون میباشد.

آب معمولاً 95 %یا بیشتر از حجم محلول سمپاشی را در بر میگیرد و نقش مهمی را در ایجاد شرایط مطلوب جهت اثربخشی آفتکش و رسیدن آن به بافت هدف در گیاه را داراست، پارامترهای کیفیت آب مثل اسیدیته و سختی آب نقش اساسی در این فرآیند دارند.

بررسی عوامل کاهش دهنده کیفیت آفتکشها :

1 -اسیدیته آب:

اسیدیته (غلظت یونهای هیدروژن) یا قلیائیت محلول با مقیاس اندازه گیری صفر تا 14 است. -آفتکشها بطور معمول با اسیدیته ضعیف، خنثی یا قلیائیت پایین فرموله میشوند. در حالت عادی حشرهکشها، علفکشها و قارچکشها بهترین عملکرد را در آب کمی اسیدی دارند. -محدوده pH مناسب آب سمپاشی بین چهار تا شش میباشد، بجز برخی علفکشها از جمله خانواده سولفونیل اوره که در pH بین هفت تا هشت عملکرد بهتری دارند، این عامل مهم ترین نقش را در طول مدت سمپاشی در ثبات محلول سمی داشته ، هرچه عدد آن بزرگتر باشد، زمان کمتری برای استفاده از محلول آفتکش حاصل در اختیار داریم زیرا سرعت تجزیه و بی اثرشدن عوامل موثر آفت- کش بیشتر میشود. تاثیر pH با بالاتر رفتن حرارت آب سریع تر میشود. -هر چه pH بالاتر باشد تجزیه در آفتکشها بیشتر میشود.

1-1-تأثیر pH آب سمپاشی در پایداری آفتکشها :

متأسفانه آبی که از اغلب چاههای کشاورزی بیرون میآید (بر خلاف تصور عموم که فکر میکنند اسیدی است) بشدت قلیایی بوده و pH آن بشدت بالاست. بررسی ها نشان داده اند که pH بالای آبی که بمنظور سمپاشی و پر کردن تانکرهای سمپاش استفاده میشود، متأسفانه موجب شکسته شدن فرمولاسیون آفتکش مورد استفاده و کاهش تاثیر آنها بر روی آفت میشود. در pHهای بالاتر از هفت (آبهای قلیایی) تاثیر بسیاری از آفتکشهای ارگانوفسفات روی آفت کاهش پیدا میکند.

4 کاهش یافتن اثر آفتکشها در نتیجه pH بالای آب را اصطلاحاً هیدرولیز شدن یا شکسته شدن آلکالینی مینامند. آفتکشها عموما عملکرد بسیار خوبی در محلول کمی اسیدی با pH کمتر از هفت را دارند. اگر منبع آب مورد استفاده در سمپاشی pH بیش از هفت داشته باشد، میتواند برکارایی آفتکش اثر منفی بگذارد. بنابراین قبل از کاربرد هر نوع آفتکش، خواندن بر چسب آن خیلی مهم است. واکنش هیدرولیز شدن بستگی به چند فاکتور اساسی از جمله میزان حساسیت آفتکش مورد نظر نسبت به آب دارای pH بالا، مدت زمانی که آفتکش با آب تماس دارد (بهتر است سم اضافه شده به آب سریعاً استفاده شود)، درجه حرارت محلول سم و pH خود آفتکش دارد. در pHهای بالاتر از هشت، آفتکش به سرعت توسط آب هیدرولیز میشود. نکته جالب اینجاست که به ازای هر یک درجه افزایش pH آب، میزان شکسته شدن آفتکش ده برابر افزایش پیدا میکند. برخی آفتکشها به محض اضافه شدن به آب دارای pH بسیار بالا، به سرعت تجزیه میشوند. در این شرایط، حتی قبل از شروع سمپاشی، آفتکش به یک ماده بی اثر غیر کشنده بدل میشود.

نیمه عمر:

تعداد روزهایی است که با گذشت آنها نیمی از ماده موثره آفتکش در آب میشکند.

1-2 -اثر باقی ماندن آفتکش در تانکر:

مطالعات نشان داده که باقی ماندن آفتکش در داخل تانکر بعد از گذشت چندین ساعت ممکن است تا حدود 50 درصد از کشندگی آفتکشها را کاهش داده و حتی بسته به نوع آفتکش پس از گذشت 24 ساعت مخلوط آفتکش داخل تانکر کاملاً روی آفت بی اثر شود. عدم نگهداری محلول آفتکش در مخزن سمپاش به مدت زمان طولانی اهمیت زیادی دارد. به طور کلی وقتی pH محلول سم در مخزن سمپاش بین سه و نیم تا شش باشد، این محلول آفتکش را در مدت 12 ساعت مصرف کنید. وقتی pH محلول سمی در مخزن سمپاش بین شش تا هفت باشد، برای جلوگیری از غیر فعال شدن، در مدت زمان یک تا دو ساعت مصرف آن آفتکش توصیه میشود. وقتی pH محلول مخزن سمپاش بیش از هفت باشد برای جلوگیری از غیر فعال شدن سریع آفتکش افزودن یک ماده بافر توصیه میشود. اغلب آفتکشها در pH قلیایی بالا هیدرولیز شده و اثر خود را از دست میدهند (بجز اکسی کلرور مس و محلول بردو). هر چه آب قلیائیتر باشد، آفتکش سریعتر هیدرولیز و بی اثر میشود. برای مثال بعضی آفتکشها در pH بالای هشت، فقط ربع ساعت دوام میآورند، دیمیتوات %50 اثرش را در ساعت اول از دست میدهد. در جریان سمپاشی مقداری از آب قبل از رسیدن به برگ تبخیر شده و مابقی روی برگ، بسته به دمای هوا و باد به تدریج تبخیر میشود. اغلب آبهای کشاورزی قلیائی هستند و با تبخیر، غلیظتر و قلیاییتر می شوند. نکته دیگری که کمتر به آن توجه میشود، وجود گرد و خاک برخاسته از خاکهای قلیائی روی برگ درختان است، در این حالت حتی اگر از آب مقطر هم استفاده شود، با رسیدن به برگ غبارآلود، قلیائی میشود.

1-3-برای پایین آوردن pH آب مورد استفاده در سم پاشی چه راه حلهایی میتوان به کار برد؟

در بسیاری از نواحی دنیا که کشاورزی پیشرفته و مکانیزه دارند کشاورزان قبل از سمپاشی، pH تانکر حاوی آفتکش را توسط دستگاهی بنام pH متر یا نوار سنجش اسیدیته کنترل میکنند، تا از میزان تأثیر آفتکش اطمینان حاصل نمایند. آب گل آلود دارای ذرات معلق خاک بوده و مواد آلی میتواند بر کارایی برخی از آفتکشها تاثیر زیادی بگذارد. سموم علفکش مانند پاراکوات و گلیفوزیت، اگر مدت بیش از یک ساعت در مخزن سمپاش بمانند، توسط ذرات معلق خاک غیر فعال میشوند. همانگونه که قبلا ذکر شد، بهترین pH برای آب سمپاشی بین چهار تا شش است. یکی از راه حلها، آن است که قبل از اضافه نمودن سم به تانکر، pH آب داخل تانکر توسط pH متر کنترل شود و در صورت وجود pH بالا، با استفاده از بافرهای (مواد شیمیایی) مخصوص، pH را به زیر هفت کاهش داده و پس از آن آفتکش را به آب اضافه کرده و سریعاً سمپاشی را انجام داد. استفاده از آب تمیز و قرار دادن فیلتر در مخزن سمپاش در فرآیند سمپاشی با آفتکش از موارد مهم در افزایش تاثیر آفت- کشها میباشد. آبی که دارای املاح کلسیم و منیزیم است میتواند تاثیر سموم علفکش گلیفوزیت و توفوردی را کاهش دهد. هم چنین اگر مقدار بی کربنات آب از 500 ppm بیشتر باشد، بر کارایی علفکشهای ترالکوکسیدیم (گراسپ) و سیکلوکسیدیم (فوکوس) اثر نامطلوب میگذارد. آب واقعا سخت دارای 600 ppm کربنات کلسیم علفکش توفوردی را تقریبا به طور کامل در مقدار دوز مصرفی پائین غیر فعال میسازد. اگر چه با استفاده از اسیدها میتوان pH را پایین آورد، اما اغلب علاوه بر خطرات ایمنی، دقت نمیشود که وقتی آب خنثی شد، با اندک اسید اضافه pH بصورت غیر قابل کنترل پایین آمده و روی سموم و ادوات سمپاش تأثیر منفی میگذارد.

1-4-استفاده از بافرها: 

بافرها ترکیبات شیمیایی هستند که خاصیت اسیدی داشته و هنگامی که به تانکر حاوی آب قبل از اضافه کردن آفتکش افزوده شوند، باعث پیشگیری از شکسته شدن آفتکش میشوند. بافرها تا حدی از هدر رفتن سم توسط تبخیر هم جلوگیری میکنند؛ بعبارتی اضافه کردن بافرها به محلول آفتکش در صورت پاشش روی درختان، ماندگاری بیشتری به سم داده و تا حدی از تبخیر آفتکش- بر اثر حرارت خورشید جلوگیری میکنند. بافرها موجب میشوند که pH تا حد شش کاهش پیدا کند. میزان اضافه کردن بافر بستگی به عواملی چون pH آب، حجم آب درون تانکر و میزان غلظت بافر دارد. روی برچسب بسیاری از آفتکشهای خارجی برخلاف آفتکشهای ایران درجه یا میزان هیدرولیز شدن سم در pH های مختلف درج شده است و کشاورز با توجه به درجه هیدرولیز شدن آفتکش، میتواند آفتکش را انتخاب کند. درجه هیدرولیز یا شکسته شدن سموم در آب به زمانی اطلاق می شود که 50 درصد یک سم هیدرولیز یا شکسته شود (نیمه عمر). بعنوان مثال این زمان برای دیمتوات (Dimethoate (در 9=pH برابر با یک ساعت است، بعبارت ساده تر در pH برابر نه، آفتکش دیمتوآت بعد از گذشت یک ساعت 50 درصد خاصیت خودش را از دست داده و هیدرولیز میشود. این در حالی است که در pH برابر با شش هیچ مشکلی برای این سم پیش نیامده و آفت- کش خاصیت خودش را حفظ میکند. این مثالها لزوم استفاده از تنظیم کننده اسیدیته را برای اصلاح آب، قبل از ریختن آفتکشدر مخزن روشن میسازد. تنظیم کننده اسیدیته با ترکیبی ویژه از مواد بافر، بدون هیچ خطری، PH آب تانک را در محدوده مناسب تنظیم و تا زمان حضور آفتکش روی برگ از آن محافظت میکند، همچنین با مواد کمکی خاص، آثار سوء سختی آب و تبخیر آفتکش در زمان پاشیدن و روی برگ را کاهش داده و به نفوذ و پایداری آن کمک مینماید. pH مناسب در سمپاشی و محلول پاشی بین چهار تا شش است که بیشتر آب های ایران pH بالای هفت تا نه را دارند، از این رو حتما باید از PH کنترلرها استفاده کرد، زیرا بیشترین مشکل در سمپاشی و محلول پاشی در کشور ما به دلیل رعایت نکردن این نکته بسیار ساده است. توصیه استفاده از نرم کننده های آب درشرایط زیر: روی برچسب آفتکش توصیه شده باشد. برچسب آفتکش کیفیت آب را مشخص کرده باشد (مثال دامنه pH آبی که با آفتکش مخلوط می- شود). pH بین چهار تا هفت برای حشره کشها، قارچکشها و بیشتر علفکشها لازم است.

2 -سختی آب: 

سختی آب میتواند روی آفتکشها اثر نامطلوب داشته باشد. مولکولهای کلسیم، منیزیوم و تا حدی آلومینیوم، آهن و روی به مولکولهای آفتکش چسبیده و مانع نفوذ آفتکش و یا مقدار خیلی کمتری از آن داخل آفت هدف شده و یا سبب رسوب آفتکش میشود. میزان این مواد معدنی در آب برحسب PPm و یا lit/mg بیان میشود. آب نرم 114-0 ، آب تقریبا سخت 342-114 ، آب سخت 800-342 و آب بشدت سخت بیش از 800 ، PPm سختی دارد.

اضافه کردن یک تا دو درصد سولفات آمونیوم بصورت وزنی، یا 5.8-17 پوند در صد گالن آب، ممکن است کارایی محصول را بیشتر کند. کودهای پایه نیتروژن شامل کودهای مایع (دارای 28 %N ، 32% N (،یا (0-34-10 (برای اینکار توصیه شده است. خصوصیات شیمیایی آفتکش وقتی تغییر میکند که با یونهای بار مثبت مثل کلسیم و منیزیوم ترکیب میشود. در سختی آب نقش یون های کلسیم و منیزیوم مهمتر از سایر کاتیون هاست. سختی آب میتواند روی برخی آفتکشها تأثیر منفی بگذارد. همانطور که در آهن رباها ، قطب های مخالف جاذبه دارند، مولکولهای با بار منفی آفتکش با مولکولهای (کاتیونها) بار مثبت آهن، کلسیم و منیزیوم موجود در آب سخت بهم میچسبند. احاطه شدن آفتکشها با این مواد معدنی، مانع نفوذ آفتکشها و یا مقدار خیلی کمتری از آن به داخل هدف و یا سبب رسوب آفتکش میشود.

2-1-سختی کربناتی و غیر کربناتی :

سختی کربناتی، بخشی از سختی آب است که به وجود کربناتها و بی کربناتهای کلسیم، منیزیم، آهن و … در آن مربوط است. سختی غیر کربناتی، بخشی از سختی آب است که از نمکهای انحلال پذیر دیگر مانند سولفاتها، کلریدها، نیتراتهای کلسیم، منیزیم، آهن … موجود در آب ناشی میشود. سختی موقت و سختی دائم: سختی موقت آب، بخشی از سختی آب است که از وجود بی کربناتهای کلسیم، منیزیم و آهن در آن ناشی میشود و میتوان با جوشاندن و یا استفاده از مواد سختیگیر آن را برطرف کرد. سختی دائم آب به وجود نمکهایی غیر از بی کربنات فلزهای موجود در آب مربوط است و با عمل جوشاندن آب از بین نمیرود، بلکه برای از بین بردن آن باید از مواد شیمیایی مناسب و یا جاذب هائی که معمولا هزینه بالائی دارد استفاده کرد.

2-2-کدری:

اصطلاحی است که برای آبهایی بکار میرود که مواد جامد شناور درون آب دیده می- شوند. آفتکشها، فهرست راهنمایی دارند که ضریب جذب سطحی خاک (KD (و ضریب جذب سطحی کربن آلی خاک (KOC (نامیده میشوند. هر دو ضریب نشانگر قدرت پیوند آفتکشها میباشند (جذب سطحی، یا چسبندگی) به ذرات خاک و ذرات معلق در آب، این پروسه، جذب سطحی ، نامیده میشود به عنوان مثال علفکشهای دارای مقادیر بالای KD با KOC در خاک گرفتار میشوند. بنابر این بیشتر شدن رسوب و مواد آلی موجود در آب ، سبب کم شدن علفکش در دسترس برای پیوند با خاک یا جذب توسط بافت گیاه میشود. مقادیر KD یا KOC میتواند از کارخانه سازنده محصول به منظور اطلاعات اختصاصی محصول و ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی آفتکش سوال شود .آب گل آلود، یعنی آب دارای ذرات معلق خاک و مواد آلی که میتواند بر کارایی برخی از آفتکشها تاثیر زیادی بگذارد. برخی سموم اگر مدت بیش از یک ساعت در مخزن سمپاش بمانند مانند دی- کوات ، پاراکوات و گلیفوزیت توسط ذرات معلق خاک غیر فعال میشوند. منابع آب مانند رودخانه ها ، آب بندانها با داشتن گل و لای زیاد میتوانند اثر نامطلوب برکارایی آفتکشها بگذارند. همین اثر را هنگام سمپاشی روی گیاهان پوشیده از گرد و غبار یا بلند شدن گرد و غبار در زمان سمپاشی دارد. استفاده از آب تمیز و قرار دادن فیلتر در مخزن سمپاش در فرایند سمپاشی آفتکش از موارد مهم در افزایش تاثیر آفتکشها میباشد. موارد جامد آب، آب دارای املاح کلسیم و منیزیم میتواند تاثیر سموم علفکش گلیفوزیت و تو فوردی را کاهش دهد. هم چنین اگر مقدار بی کربنات آب از 500 ppm بیشتر باشد بر کارایی علفکشهای تراکسیدیم و ستوکسیدیم اثر نامطلوب میگذارد. آب واقعا” سخت دارای 600 ppm کربنات کلسیم علفکش تو فوردی آمین را تقریبا” به طور کامل در مقدار دوز مصرفی پائین غیر فعال میسازد. عواملی مانند سختی آب، pH آب، میزان یون بی کربنات، کدورت آب و مواد آلی، آهن و سایر مواد موجود در آن بر جذب و انتقال برخی علفکشها تاثیر میگذارند. از علفکشهایی که تحت تاثیر کیفیت آب سمپاشی قرار می گیرند، عبارتند از : سولفونیل اوره ها، توفوردی، گلیفوسیت و علفکش هایی که دارای بنیان اسیدی ضعیف می باشند آبی که دارای pH و سختی بالایی باشد به هیچ وجه برای محلول پاشی مناسب نیست زیرا سم و کود در این آب به خوبی حل نخواهد شد، حتی در شرایطی امکان سوزندگی نیز وجود دارد. از این رو برای پایین آوردن سختی باید از آب شیرینکن استفاده کرد و برای کم کردن pH از اسیدها که به آنها pH کنترلر می گویند. برای اندازه گیری میزان EC و pH از دستگاه EC متر و pH متر استفاده می- شود و در روش صحیح سمپاشی بسیار اهمیت دارند.

3 -اقداماتی که میتوان برایاصلاح شرایط وکیفیتآب سمپاشی انجام داد:

3-1-ذرات جامد معلق در آب:

اینکه آب مورد استفاده برای سمپاشی از یک چاه و یا منبع آب سطحی باشد، وجود ذرات جامد معلق در آن میتواند منشا مشکلاتی از جمله برای دستگاه سمپاش باشد. برای رفع این مواد جامد میتوان از روش رسوب گذاری یا صاف کردن استفاده نمود. در روش رسوب گذاری آب مورد استفاده برای مدتی بلااستفاده می ماند تا ذرات معلق در آن ته نشین شوند. در روش صاف کردن آب مورد نظر از فیلترهایی به منظور جداکردن ذرات جامد معلق در آن عبور داده میشود.

3-2-کاهش تاثیر آب سخت:

 کیفیت آب (سختی و pH آب) می تواند در بین منابع آب بسیار متفاوت باشد. لذا بررسی کیفی آب- های مورد استفاده برای سمپاشی بسیار ضروری است. برای این کار میتوان از آزمایشگاههای کنترل کیفی آب و یا کیتهایی که بدین منظور در بازار وجود دارد، استفاده نمود. معمولا سازمانهای آب و یا مراکز بهداشت کیفیت آب، پایش منظمی برای اطلاع از مناطق تحت پوشش خود انجام میدهند. در این حالت میتوان بدون هزینه از اطلاعات موجود آنها برای اطلاع از کیفیت آب مورد استفاده برای سمپاشی استفاده نمود.

ادجوانت ها و سورفکتانت ها:

برای رسیدن آفتکش به محل تاثیر خصوصیاتی شامل قدرت پخش شوندگی، چسبندگی و نفوذ آفت- کش به داخل بافت گیاهی و بدن آفت مهم است. مواد افزودنی(Adjuvant (ترکیباتی هستند که میتوانند در این امر موثر واقع شوند. اجونتها به مواد افزودنی گفته میشود که با هدف بالا بردن کارائی آفتکش یا بهبود خواص فیزیکی محلول پاشی استفاده میشوند. بر این اساس مواد افزودنی به دو گروه شامل موادی که باعث افزایش کارائی آفتکش میشوند و موادی که باعث بهبود و سهولت کاربرد آفتکش میشوند تقسیم میشوند. افزودنیهائی که موجب افزایش کارائی آفتکشها میشوند شامل خیس کننده ها و یا پخش کننده ها (spreaders/s’Wetter ،(نفوذ دهنده ها (Penetrants ،(چسباننده ها (Stickers ،(تداوم بخش ها (Extenders (و مرطوب کننده ها (Humectants (هستند. افزودنیهائی که سبب بهبود و سهولت کاربرد آفتکشها میشوند شامل اسیدیکنندهها و بافریکنندهها (buffering/Acidifying ،(اصلاح کننده های سختی آب، عوامل ضد کف (foaming Anti ، (عوامل اختلاط پذیری ( Compatibility agents ( و عوامل ضد دریفت (reducing Drift (هستند. سولفات آمونیوم: سولفات آمونیوم (AMS (برای افزایش اثربخشی علفکشها در طیف وسیعی از گونههای علفهرز به کار میرود. این واقعیت به خصوص در مورد علفکش با خاصیت اسیدی ضعیف مانند رانداپ (گلایفوزیت)، ایمازاتاپیر، ستوکسیدیم و بنتازون صدق میکند. AMS با تنظیم pH باعث حداکثر انتقال علفکش در سراسر سطح برگ و گیاه می شود که عامل این افزایش، یون سولفات و عناصر آب سخت میباشد. علاوه بر این ترکیبات آمونیوم به راحتی توسط برخی از گونههای علف هرز جذب میشوند. در بیشتر برنامه های کاربردی، اضافه کردن 2 درصد AMS در 100 گالن آب عمومیت دارد. اضافه کردن AMS به محلول اسپری باید قبل از استفاده علفکش که دستورالعمل استفاده بر روی برچسب قید می شود، انجام گیرد. نیترات آمونیوم اوره (%28 نیتروژن مایع): نیترات آمونیوم اوره با %28 نیتروژن مایع باعث افزایش اثربخشی علفکش گلایفوزیت میشود. فرمهای یون نیترات مزدوج با نمک، جذب یونهای آب سخت و مولکولهای نیترات – گلایفوزیت را افزایش میدهد. با این حال ترکیبات نیترات در سیستم سولفات (AMS (بدون ایجاد دافعه، به صورت نیتروژن مایع %28 عمل میکنند.

4 -نتایج و پیشنهادات :

1 -اطلاعات آب منطقه خود را برای تصمیم گیری صحیح جهت استفاده یا لزوم تغییرکیفیت آن بدست آورید.

2 -آب باران در تمام مناطق دارای مناسب ترین مقادیر pH و سختی میباشد. ذخیره آن در فصول تراکم بارش درون تانک و یا استخرهای بتنی یا خاکی با پوشش های مناسب (ژئوممبران، نایلون…) جهت استفاده در ساخت محلول آفتکش و کود میتواند راهکار مناسبی در برخی از مناطق کشاورزی باشد.

3 -در صورت امکان، از آبهای نرم با pH کمی اسیدی برای سمپاشی استفاده نمایید.

4 -محلول آفتکش را پس از آماده شدن مصرف کرده و آن را در تانک رها نکنید.

5 -آز آبهای کدر و با حرارت بالا استفاده نکنید.

6 -قبل از هر کاری توضیحات و توصیههای روی برچسب آفتکش را بخوانید. در صورت درج کاربرد اصلاح کنندهها روی برچسب موارد ذیل رعایت شود.

هنگام استفاده از نرم کنندهها یا اصلاح کنندههای آب:

7-میزان توصیه شده و ترتیب اضافه کردن مواد را رعایت کنید.

8 -برای کاربرد حشره کش ها، قارچ کش ها و اغلب علف کش ها pH آب با دامنه چهار تا شش مورد نیاز است.

9 – علفکشهای گروه سولفونیل اوره معمولا عملکرد مناسبی را در آب با pH ،هفت تا هشت دارند.

10 -آفتکشهائی که کمی خاصیت اسیدی دارند (مانند توفوردی و گلیفوزیت) به شرایط آب با سختی بالا حساستر هستند.

11 -برای پائین آوردن اسیدیته آب میتوان از مواد بافری کننده استفاده نمود. به عنوان مثال از اسید سولفوریک نیز میتوان برای پایین آوردن pH استفاده کرد. اما اغلب علاوه بر خطرات ایمنی اگر دقت لازم نشود با اندک اسید اضافه، pH به صورت غیر قابل کنترل شده ای پائین می آید.

12 -از اسیدهای آلی میتوان جهت پائین آوردن pH استفاده می شود، اما باید توجه نمود که اسیدهای آلی توانائی کاهش سختی آب را ندارند.

3 -زمانی که سطح آهن بیش از 25 ppm است و سختی آب بعلاوه آهن بیشتر از 400 ppm باشد، متناسب با ماده شیمیایی، به یک اصلاح کننده نیاز است.

14-سولفات آمونیم ترکیبی است که برای اصلاح سختی آب موثر است، اما باید توجه نمود که pH آن در حد خنثی و یا اندکی اسیدی است و اثر چندانی در اسیدیته آب و نیمه عمر آفت کش ندارد. از طرف دیگر میزان استفاده از آن در مقایسه با سایر عوامل کاهنده زیاد است.

15-در صورت استفاده از سولفات آمونیوم برای اصلاح سختی آب، بهتر است، ابتدا آب سخت به صورت جداگانه با سولفات آمونیوم تیمار شود، سپس از این آب برای تهیه محلول سمی استفاده شود.

16 -بهترین راه اصلاح pH و سختی آب استفاده از تنظیمکنندههائی است که بر پایه اسید سولفوریک ساخته شده اند ولی معایب آن را ندارند. این تنظیمکنندهها با تبدیل یونهای مثبت موجود در آب سخت (عمدتا یونهای کلسیم و منیزیم) به نمکهای غیر محلول یا کم محلولتر، به کاهش سختی آب کمک کرده و با توجه به پائین بودن pHخود منجر به پایین آمدن pH آب نیز می- شوند.

17 -زمانی که مقدار koc) ضریب جذب مواد آلی) بیشتر از 800 است، مطمئن شوید که آب به مقدار کافی شفاف و فاقد هر گونه ذرات جامد معلق در آن است. در این مواقع باید با روشی که قبلا گفته شد این مواد از آب خارج شوند.