تولید و پرورش گل گلایول

گل گلایول برای همه شناخته شده است و در بورس بین‌المللی گل قرار دارد. اصولاً این گل مزرعه‌ای و باغچه‌ای است اما چند واریته برای کاشت در گلدان به عنوان گیاه و گل آپارتمانی در دست است و تنها شرط آن داشتن پنجره‌ای نورانی است. پیاز را در عمق 7 سانتی‌متری کمپوست مخصوص پیازها و در گلدانی با قطر 11 سانتی‌متر در اوایل پاییز کاشت کنید و برای مدت 8 هفته در نقطه‌ای تاریک و سرد قرار دهید. هنگامی که نوک سبز پیاز ظاهر گردید، گلدان را به نور بیاورید و تا آخر دوران گلدهی در همین شرایط قرار دهید. پیاز در بهار گل خواهد داد.

معرفی گل گلایول

گل گلایول، که به نام “شمشیری” نیز شناخته می‌شود، به خاطر شکل زیبا و شمشیری برگ‌هایش معروف است. این گل به دلیل زیبایی و رنگ‌بندی متنوعش در میان علاقه‌مندان به گل‌ها بسیار محبوب است.

نمادشناسی و معنی گل گلایول

گلایول نمادی از قدرت و پیروزی است و در بسیاری از فرهنگ‌ها به عنوان نمادی از شجاعت و شرف شناخته شده‌است. در فرهنگ غربی، این گل اغلب در مراسمی که به شجاعت و قدرت مرتبط است، استفاده می‌شود.

تاریخچه گل گلایول

گل گلایول بومی آفریقای جنوبی است و به تدریج به سایر نقاط دنیا، از جمله اروپا و آمریکا، معرفی شد. تنوع رنگی گسترده و زیبایی خیره‌کننده‌ی آن باعث شده است که به یکی از پرطرفدارترین گل‌ها برای باغبانان و علاقه‌مندان به گل تبدیل شود.

استفاده در ایران

در ایران، گل گلایول بیشتر برای تزئینات و مراسمات خاص استفاده می‌شود و به دلیل رنگ‌بندی زیبا و جلوه‌گری خاصش، در انواع باکس‌ها و دسته‌گل‌هاو تاج گل ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نور

8 هفته اول بعد از کاشت در تاریکی مطلق، سپس به نور کامل ببرید.

دما

حداکثر درجه حرارت در هنگام تاریکی 7-5 و در دوران گلدهی 13 است؛ گل‌ها در هوای خنک روزهای بیشتری روی ساقه می‌مانند.

آبیاری

پیاز را در کمپوست مرطوب کاشت کنید. پس از مشاهده اولین آثار رشد، آبیاری را با 3-2 بار در هفته شروع کنید تا دوران گلدهی شروع شود. هرگز اجازه ندهید خاک خشک شود.

رطوبت

محیط را سرد و خشک نگه دارید. غبارپاشی نکنید.

تغذیه

اگر پیاز را برای کاشت در سال آینده می‌خواهید به محض خروج ساقه گل‌دهنده، از گلوی پیاز تغذیه را به صورت هفتگی با نصف میزان غلظت نوشته شده روی کود شروع کنید. تغذیه را تا روز آخر زندگی گیاه ادامه دهید.

خاک

خاک لوم یا کمپوست بدون خاک.

پس از گلدهی

گل‌های پژمرده را دائماً حذف کنید تا انرژی گیاه متوجه بذر نشده و پیاز را قوی کند. تا آخرین روز زندگی گیاه، آبیاری و تغذیه برقرار باشد. پس از خشک شدن اندام هوایی، برگ‌های خشک را از سطح خاک قطع کنید و گلدان را در نقطه‌ای سرد و خشک و تاریک قرار دهید. در پاییز پیاز را خارج کرده و پیازچه‌ها را از پیاز مادری جدا و در گلدان کاشت کنید یا به انبار ببرید و در محلی سرد و خشک انبار کنید.

عوارض و درمان

ساقه گل‌دهنده ظاهر نمی‌شود:
پیاز یا کوچک بوده و یا در سال قبل تغذیه نشده؛ پیازهای با قطر کمتر از 8 سانتی‌متر کاشت نکنید.

ساقه گل‌دهنده زیاد گل ندارد و باز نمی‌شوند:
نور کافی نیست؛ گلایول احتیاج شدید به نور در تمام دوران زندگی دارد.

نقاط قهوه‌ای روی گلبرگ‌ها مشاهده می‌شود:
عامل آن قارچ بوتری‌تیس است؛ با یک سم قارچ‌کش قوی گیاه را سمپاشی کنید. اگر علائم از بین نرفتند روی گیاه غبارپاشی نکنید. رطوبت قارچ را گسترش خواهد داد.

رگه‌های کمرنگ روی برگ‌ها است و غنچه‌ها درشت نمی‌شوند:
حشره تریپس عامل آن است؛ در گلایول معمول است. هر 10 روز یکبار گیاه را سمپاشی کنید تا از بین بروند. گل‌ها را سمپاشی نکنید.

برگ‌ها و غنچه‌ها زرد شده و می‌میرند:
آبیاری بیش از اندازه بوده است؛ کمپوست را مرطوب نگه دارید، اما خاک را باتلاقی نکنید. اگر خاک مرطوب نیست احتمالاً پیاز فاسد شده است. در این صورت گیاه تلف خواهد شد.

نقاط خاکستری ریز روی برگ‌ها مشاهده می‌گردد:
قارچ سپتوریا به گیاه حمله کرده است؛ اصولاً این قارچ به گل‌های خارج از اتاق حمله می‌کند. یک قارچ‌کش قوی تهیه کنید. پیاز برای سال آینده مناسب نیست.

گل‌ها رگه رگه شده و حالت طبیعی خود را از دست داده‌اند:
بیماری ویروسی است؛ علاج ندارد. گیاه گل خواهد داد، اما پیاز برای سال آینده آماده نخواهد شد.

غنچه‌ها و برگ‌ها زرد یا قهوه‌ای شده، غنچه‌ها بزرگ نمی‌شوند و گل‌ها پژمرده هستند:
هوا بی‌نهایت گرم و خاک بی‌نهایت خشک است؛ خاک را همیشه مرطوب نگه دارید. درجه حرارت بالای 13 درجه به گیاه آسیب وارد می‌کند.

برگ‌ها زرد می‌شوند و رگه‌دار هستند:
قارچ فوزاریوم حمله کرده است؛ علاجی ندارد. احتمالاً پیاز تلف خواهد شد.

برگ‌ها و گل‌های گلایول باغچه خورده شده است:
لارو حشره و یا حلزون‌ها عامل این ضایعه هستند؛ محیط اطراف باغچه را بر علیه آن‌ها طعمه‌گذاری کنید. محل پیاز را با پودر حشره‌کش ضدعفونی کنید.