مشخصات گیاهشناسی و ظاهری

هلو با نام انگلیسی Prunus Persica (L.) Batch و شلیل به انگلیسی  Prunus Persica Var. nectarine از خانواده گل‌سرخیان یا Rosaceae و زیر خانواده Prunoideae می‌باشد که به مجموعه این زیر خانواده، هسته‌داران گفته می‌شود. برگ‌های هلو و شلیل کشیده با نوک تیز و حاشیه برگ‌ها دارای دندانه‌های ریز می‌باشد. گل‌ها منفرد، به صورت جانبی روی شاخه‌هایی که سال قبل رشد نموده‌اند تشکیل می‌شوند از رنگ صورتی روشن تا قرمز و بنفش متغیر می‌باشند و به طور معمول قبل از پیدایش برگ‌ها ظاهر می‌شوند.

بیشتر ارقام هلو و شلیل خود بارور بوده و گرده‌افشانی به طور طبیعی توسط حشرات انجام می‌شود و نیازی به ارقام گرده دهنده ندارد.

شلیل، نوعی هلو است که توسط جهش رویشی در یکی از ژن‌های هلو ایجاد گشته که موجب از بین رفتن کرک‌های روی پوست میوه هلو و در نتیجه ایجاد رنگ، عطر و طعم خاص شلیل شده است.

ارقام

ارقام هلو بر اساس وضعیت جدا شدن هسته از بافت میوه و زمان رسیدن میوه تقسیم‌بندی می‌شوند.

الف) بر اساس وضعیت جدا شدن هسته از بافت میوه

1. ارقام هسته جدا به خاطر گوشت نرم و آبدار آن بیشتر برای مصرف تازه‌خوری استفاده می‌شود.

2. ارقام هسته چسبیده که هسته به گوشت میوه چسبیده است. بافت میوه سفت بوده و برای صنعت کمپوت مناسب می‌باشد.

ب) بر اساس زمان رسیدن میوه

1. ارقام خیلی زودرس: زمان برداشت این ارقام در اواخر اردیبهشت می‌باشند.

2. ارقام زودرس: میوه این ارقام در خرداد ماه قابل برداشت می‌باشند.

3. ارقام میان‌رس: محصول این ارقام از اواسط تیر تا اواسط مرداد قابل چیدن می‌باشند.

4. ارقام دیررس: ارقامی هستند که میوه آن‌ها از اواخر مرداد تا شهریور قابل برداشت و عرضه به بازار می‌باشند.

5. به طور کلی ارقام زودرس به هسته چسبیدگی و ارقام دیررس به هست جدایی متمایل هستند.

نیازهای اکولوژیکی (شرایط اقلیمی)

هلو و شلیل یک دامنه نیاز سرمایی وسیع نسبت به سایر محصولات دارند که در تشکیل گل و میوه مؤثر است. بعضی از ارقام فاقد نیاز سرمایی است و در مناطق گرمسیری کشت می‌شود و بعضی ارقام آن حدود 1000 ساعت دمای کمتر از 7 درجه سانتی‌گراد سرما نیاز دارد. به طور میانگین نیاز سرمایی بیشتر ارقام حدود 900-600 ساعت دمای کمتر از 7 درجه سانتی‌گراد می‌باشد. مقاومت هلو، در برابر سرمای زمستانه، از سیب و گلابی کمتر و تقریباً شبیه “به” می‌باشد. گل‌های باز شده هلو و شلیل و میوه‌های تازه تشکیل شده در صورتی که در زمان محدودی در دمای منفی 2/2 درجه سانتی‌گراد و یا کمتر قرار گیرند از بین می‌روند.

با توجه به اینکه گل هلو 3 تا 4 هفته زودتر از گل سیب باز می‌شود از این لحاظ نسبت به سرمازدگی بهاره حساس‌تر می‌باشد لذا از کاشت نهال هلو و شلیل در مناطقی که خطر و سرمای بهاره آنجا را تهدید می‌نماید، باید خودداری گردد.

برای تشکیل رنگ قرمز در هلو برخلاف میوه سیب نیازی به دمای پایین در شب نیست و رنگ قرمز بیشتر تابع رقم و نور می‌باشد.

خاک‌های لومی تا شنی متوسط بهترین خاک برای کاشت هلو و شلیل می‌باشد. این خاک‌ها می‌بایست عمیق و با زهکش مناسب باشند، زیرا ریشه هلو و شلیل همانند بیشتر درختان هسته‌دار نسبت به تنش ضعیف و غرقاب شدن اراضی بسیار حساس است. بنابراین از غرس نهال‌های هلو و شلیل در اراضی شالیزاری به دلیل تجمع آب و رطوبت بالا و ایجاد پوسیدگی در ریشه و خشک شدن و از بین رفتن درختان توصیه نمی‌شود.

روش تکثیر و پرورش نهال

ازدیاد هلو و شلیل معمولاً از طریق انجام عملیات پیوند روی پایه‌های بذری صورت می‌گیرد. درحال حاضر، پایه‌های هلو طیف وسیعی از انواع پایه‌های بذری هلو، آلو، گوجه، بادام و پایه‌های هم‌گروهی حاصل از دو رگه‌های هلو بادام و امثال این‌ها را شامل می‌شوند که با استفاده از روش غیر جنسی تکثیر و به عنوان پایه‌های رویشی محسوب می‌شوند.

انتخاب پایه برای هلو علاوه بر داشتن تحمل در برابر خشکی و شرایط نامساعد خاکی، معمولاً بر اساس ویژگی‌های زیر صورت می‌گیرد:

– قابلیت تحمل در برابر نماتد: نماگارد-نمارد-گاردین
– توان تحمل در برابر شرایط آهکی خاک: لاول-هانسن-تایتن-677GF
– توان تحمل در برابر زهکش نامناسب و ضعیف خاک: گاردین-هلفورد
– استعداد تحمل به سرما: لاول-گاردین-هلفورد-بایلی Baily

عملیات کاشت

طراحی باغ برای هلو و شلیل

برای احداث باغ در یک منطقه باید ابتدا نسبت به جمع‌آوری اطلاعات و انجام مطالعات اولیه که شامل بررسی موقعیت باغ از نظر شرایط آب و هوایی، امکان دسترسی به آب مطمئن و کافی، جنس و نوع خاک، همچنین امکان دسترسی به بازار می‌باشد، اقدام نمود.

تجزیه نمونه‌های آب منابع آبی و حاصلخیزی و تعیین کیفیت خاک به طور دقیق از طریق آزمایشگاه‌های خاک و آب انجام می‌شود که قبل از احداث باغ امری ضروری است.

بهترین خاک برای کاشت هلو و شلیل، خاک‌های عمیق با زهکش مناسب با بافت نسبتاً سبک یعنی خاک شنی لومی که دارای مقادیر کافی مواد هوموس باشد.

طراحی برای احداث باغ در اراضی مسطح یا در شیب دامنه متفاوت است. در اراضی شیبدار، شیب زمین باید در نظر گرفته شود و با پیاده کردن خطوط تراز (یعنی تمام نقاط روی خط هم ارتفاع باشند) و جلوگیری از فرسایش خاک و عدم جاری شدن روان آب و به منظور انجام عملیات آبیاری در تمام سطح باغ، دامنه در اراضی شیبدار را تراس‌بندی یا سکوبندی کرد. هر چقدر شیب زیادتر باشد سکوها یا تراس‌ها کم عرض‌تر خواهند بود به طوری که بعضی موارد بیشتر از یک یا دو ردیف نمی‌توان در آنجا نهال کاشت، ولی اگر شیب زمین تند و زیاد نباشد فاصله و عرض را می‌توان زیادتر گرفت و روی هر سکو دو یا سه و یا بیشتر ردیف نهال غرس نمود.

طراحی باغ در مناطق جلگه‌ای که در اراضی تقریباً مسطح ایجاد می‌شوند معمولاً اشکال هندسی منظمی دارند که اکثراً مربع، مستطیل، مثلثی یا لوزی می‌باشند. در سال‌های اخیر از شیوه‌های داربستی در ترتیب و فرم‌دهی درختان استفاده شده است.

مناسب ترین فاصله برای درختان هلو و شلیل با پایه‌های بذری 4 در 4 متر یا 5 در 4 یا 5 در 5 متر توصیه می‌شود. در سیستم مستطیلی (مثلاً 5 در 4 متر) فاصله بیشتر (5 متر) در جهت شرق و غرب و فاصله کمتر بین درختان (4 متر) در جهت شمال و جنوب قرار می‌گیرد با این روش سایه درختان کمتر بر روی یکدیگر قرار گرفته و هر درخت از نور بیشتری بهره‌مند می‌شوند و همچنین از سطح باغ به دلیل تراکم مناسب درختان نهایت بهره اقتصادی حاصل خواهد شد.

نحوه کندن گودال

پس از علامت‌گذاری و تعیین نقاط کاشت روی ردیف‌ها و خطوط باید گودال‌هایی به ابعاد حداقل 60 در 60 سانتی‌متر حفر کرد. در هنگام کندن چاله کاشت باید خاک سطح‌الارض در یک سمت و خاک تحت‌الارض را در سمت دیگر به طور جدا قرار داده شود. سپس خاک سطح‌الارض را با کود دامی پوسیده مخلوط نموده و مقداری از آن را در ته گودال ریخته و نسبت به آبیاری آن اقدام نمود تا خاک گودال کاملاً نشست نماید. پس از نشست کامل، مقدار دیگری از آن را در ته گودال به صورت کپه‌ای یا مخروط می‌ریزند.

مشخصات نهال سالم و استاندارد

تنه نهال هلو و شلیل باید صاف، سالم و بدون هرگونه شکاف و یا آثار صمغ بوده و ارتفاع آن حداقل 100 سانتی‌متر و قطر نهال 2-1 سانتی‌متر و سن نهال 2-1 سال باشد.

نهال هلو و شلیل پیوندی باید تک تنه، شاداب، سالم، دارای ریشه اصلی به طول 35-20 سانتی‌متر و دارای 6-5 ریشه فرعی به طول حداقل 5 سانتی‌متر و عاری از هرگونه آفت و بیماری باشد. جهت تأمین نهال باید از نهالستان‌های مطمئن و معتبر که دارای مجوز تولید نهال از مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال می‌باشند اقدام گردد و در هنگام تحویل نهال از مسئول نهالستان برای شناسایی نوع رقم و اصالت نژاد و بهداشت نباتی تأییدیه این لازم اخذ شود.

نحوه نگهداری موقت نهال

ریشه نهال‌ها باید هنگام حمل با پوشش مناسب از نوع گونی یا کنف مرطوب و نیز پلاستیک محافظت شود و پس از رسیدن به محل باغ بلافاصله ریشه‌ها را در داخل کانالی (شرقی-غربی) با عمق 50 تا 60 سانتی‌متر در زیر خاک به طور مورب قرار دارد به طوری که نوک نهال‌ها به طرف جنوب باشد و سپس نسبت به غرس نهال‌ها در محل اصلی هر چه سریع‌تر اقدام نمود.

توجه

از انتقال خاک همراه نهال جداً خودداری گردد.

زمان کاشت نهال

در مناطقی که زمستان ملایم و مرطوب باشد بهترین زمان کاشت نهال هلو و شلیل اواخر پاییز است و در مناطقی که زمستان سرد و خیلی خشک باشد عملیات کاشت نهال باید در اواخر زمستان یا اوایل فروردین قبل از باز شدن جوانه‌ها صورت گیرد زیرا در چنین روزها، هوای سرد مانع رشد قسمت‌های رویشی نهال می‌شود ولیکن ریشه‌ها در داخل خاک با درجه حرارت ثابت زمین رشد و فعالیت ریشه‌ها آغاز خواهد شد که در استقرار و ماندگاری نهال تأثیر دارد.

نحوه کاشت نهال

پس از تهیه نهال، ریشه نهال را در صورت زخمی بودن هرس و بعد روی کپه‌ای قرار داده و سپس روی آن، خاک ریخته تا گودال کاملاً پر شود و بعد نهال را با دست مستقیم گرفته و اطراف آن را با پا یا وسیله دیگر فشار داده تا ریشه‌ها در خاک مستقر شوند و سپس نسبت به عملیات آبیاری اقدام می‌شود.

هنگام کاشت نهال باید دقت شود تا محل پیوند حداقل 10 تا 20 سانتی‌متر بالاتر از سطح خاک و طوقه نهال (حد فاصل بین قسمت ریشه و تنه نهال) در سطح خاک باغ در چاله قرار گیرد در غیر این صورت بیماری پوسیدگی طوقه (گموز) موجب خسارت و از بین رفتن آن‌ها خواهد شد.

عملیات داشت

سربرداری نهال

پس از کاشت نهال، تنه نهال از ارتفاع 80 تا 100 سانتی‌متر روی سطح خاک قطع و سربرداری می‌شود. سرزنی نهال باید به نحوی انجام شود که محل قرار گرفتن قیچی باغبانی به طور مورب و در امتداد جهت جوانه یا شاخه‌ای که در انتهای نهال قرار دارد، باشد یعنی پس از سربرداری، جوانه یا شاخه در پشت محل برش قرار گیرد. توصیه می‌شود بعد از عمل سربرداری جهت تسریع در ترمیم زخم و به منظور جلوگیری از ورود عوامل بیماری‌زا، محل زخم روی نهال با چسب باغبانی کاملاً پوشانده شود.

نصب قیم

پس از کاشت و سربرداری نهال باید قیم را درون چاله و در فاصله 5 تا 7 سانتی‌متری نهال مستقر و نسبت به بستن آن باغ نخ گونی اقدام نمود تا از تکان خوردن و پاره شدن ریشه‌های مویی نهال در اثر وزش باد جلوگیری گردد. در هنگام قرار دادن قیم در کنار نهال باید دقت شود تا قیم در جهت وزش باد نصب شود.

آبیاری

پس از کاشت نهال هلو و شلیل در باغ باید بلافاصله نسبت به آبیاری آن اقدام نمود تا خاک کاملاً نشست کرده و ریشه‌ها کاملاً با خاک تماس پیدا کند. از آنجایی که هدف اصلی از آبیاری، تأمین رطوبت لازم برای رشد گیاه و رقیق کردن خاک می‌باشد، عملیات آبیاری با توجه به شرایط منطقه و خاک باید به طور مرتب و منظم انجام شود.

باید توجه داشت که ریشه هلو و شلیل نسبت به آب زیاد موجود در خاک (غرقاب) و عدم تهویه اراضی، حساسیت زیادی دارد و باید از آبیاری بیش از حد جلوگیری نمود تا سبب خفگی ریشه نگردد.

بعد از هر دو یا سه دوره آبیاری باید عملیات سله‌شکنی خاک درون گودال و طشتک آبیاری صورت گیرد.

تغذیه و کوددهی

با توجه به اینکه توصیه کودی به عواملی از قبیل جنس و بافت خاک، میزان اسیدیته خاک، عناصر موجود در خاک و اندام گیاه، رقم و سن درخت، آب و هوای منطقه (میزان بارندگی-رطوبت-نور و …) میزان آبیاری و … بستگی دارد که در تمام نقاط کشور یکسان نمی‌باشد لذا انجام عملیات نمونه‌برداری خاک و برگ و تفسیر نتایج آن براساس تجزیه‌های آزمایشگاهی جهت تغذیه درخت و مصرف بهینه کودهای شیمیایی و حیوانی امری ضروری و الزامی است زیرا بهترین روش ارزیابی وضعیت تغذیه‌ای یک باغ، علاوه بر بررسی عملکرد و کیفیت محصول، تجزیه تلفیقی نمونه‌های خاک و برگ نیز می‌باشد. در باغ‌های احداث شده آزمون خاک مکمل تفسیر نتایج تجزیه برگ و مشخص نمودن ترکیب کودی در برنامه تغذیه‌ای می‌باشد زیرا اکثر مطالعات نشان می‌دهد که بین آزمون خاک و تجزیه برگ در باغ‌ها رابطه کمی وجود دارد و به علاوه مشاهدات میدانی کارشناسان با نتایج نمونه‌های مذکور همبستگی مستقیم خواهد داشت.

کنترل علف‌های هرز

علف هرز به گیاهی اطلاق می‌شود که در جایی ناخواسته می‌روید یعنی در جایی که انسان مایل نباشد آن گیاه در آنجا رشد نماید علف‌های هرز از راه‌های مختلف به شرح ذیل به محصولات کشاورزی خسارت وارد می‌نماید:

1. رقابت با محصولات زراعی و باغی در جذب آب، مواد غذایی و نور
2. ترشح مواد مسموم کننده از طریق ریشه در خاک (اثر آللوپاتیک) که این حساسیت موجب محدود یا متوقف شدن رشد سایر گیاهان می‌شود.
3. کاهش کیفیت محصولات زراعی و باغی
4. تشدید امراض و آفات گیاهی
5. افزایش مخارج تولید
6. افزایش مشکلات در مدیریت آب

برای دفع علف‌های هرز می‌توان از سه روش پیشگیری، نابودی کامل (زدودن) و مبارزه استفاده کرد.

پیشگیری

عبارت است از مجموعه عملیاتی که از ورود یک علف هرز جدید به یک منطقه معین جلوگیری می‌شود مانند استفاده از بذر تمیز، کود دامی پوسیده عاری از بذور علف‌های هرز و یا آبیاری با آب تمیز و غیره.

نابودی کامل (زدودن)

عبارت است از به کار گرفتن کلیه روش‌ها و امکانات برای از بین بردن تمام قسمت‌های مختلف علف هرز شامل شاخه، برگ، ریشه، میوه و بذر.

مبارزه

عبارت است از کلیه عملیات و امکانات، برای کاهش جمعیت علف‌های هرز به نحوی که علف‌های هرز باقیمانده نتوانند ضرر اقتصادی به باغ وارد نمایند.

این طریقه، عملی‌ترین و مرسوم‌ترین روش دفع علف‌های هرز بوده که شامل روش‌های متفاوت به شرح ذیل می‌باشد.

مبارزه مکانیکی، مبارزه زراعی، مبارزه بیولوژیکی، مبارزه شیمیایی و مبارزه تلفیقی

تربیت، هرس و فرم‌دهی

غالباً جهت تربیت و هرس درختان هلو و شلیل از شکل جامی یا مرکز باز یا بدون شاخه پیشاهنگ استفاده می‌شود زیرا نور به راحتی به داخل درخت نفوذ کرده و به همه شاخه‌ها می‌رسد.

طرز تربیت درختان به شکل جامی یا مرکز باز به شرح ذیل می‌باشد:

1. سربرداری درخت در فاصله 80 تا 100 سانتی‌متری از سطح زمین پس از غرس نهال انجام می‌شود.
2. سه الی چهار شاخه که با تنه، زاویه نزدیک به عمود داشته و در جهت‌های مختلف در اطراف تنه اصلی واقع شده و با یکدیگر 10 تا 15 سانتی‌متر فاصله دارند را به عنوان شاخه اصلی انتخاب نموده و مابقی شاخه‌ها حذف می‌گردند. در صورتی که فواصل شاخه‌های اصلی کمتر از 10 سانتی‌متر باشد احتمال شکستن شاخه‌ها در سال‌های آینده وجود دارد.
3. شاخه‌های انتخاب شده اگر از 30 سانتی‌متر بیشتر باشند از یک سوم تا یک پنجم جوانه بیرونی قطع می‌شوند تا شکل جامی درخت به سوی خارج کشیده شود. باید سعی شود شاخه‌های اصلی دارای طول مساوی باشند. در هنگام هرس و حذف قسمتی از شاخه‌ها باید دقت شود تا حد امکان محل برش، در بالای جوانه بیرونی واقع گردد، زیرا شاخه‌های جدید به سمت بیرونی درخت هدایت می‌شوند و از تراکم شاخه‌ها به سمت داخل درخت جلوگیری خواهد شد.
4. جهت حفظ اسکلت درخت باید از رشد سالیانه شاخه‌های جانبی بر روی تنه اصلی جلوگیری به عمل آید. به همین منظور با شروع فصل رشد، جوانه‌هایی که رشدشان بر روی تنه اصلی فعال شده حفظ می‌گردند. از این رو همیشه باید سعی شود عمل جوانه‌گیری چند مرتبه آن هم به فاصله یک هفته از یکدیگر انجام شود.

عملیات برداشت

زمان برداشت

دوره رسیدن میوه هلو و شلیل بعد از به دست آوردن حجم و رنگ لازم خیلی زود طی می‌شود و در شرایط عادی بعد از چند روز پس از برداشت به سرعت به مرحله رسیدن کامل می‌رسند و عدم برداشت به موقع آن‌ها باعث تغییر رنگ و افت کیفی میوه می‌گردد.

این میوه‌ها دارای بافت نرم و آب زیاد بوده و صدمه‌پذیر می‌باشند، بنابراین لازم است در چیدن آن‌ها نهایت مراقبت به عمل آید.

میوه‌های هلو و شلیل اکثراً به صورت تازه و به فاصله کمی پس از برداشت به بازار عرضه می‌شوند. البته بعضی از ارقام علاوه بر تازه‌خوری در صنایع تبدیلی نیز مصرف می‌شوند، مثل ارقامی که برای تهیه انواع کمپوت و آب‌میوه کاربرد دارند. بنابراین شیوه چیدن میوه‌ها و چگونگی آن‌ها از زمان برداشت تا مصرف و حمل و نقل آن‌ها بر حسب نحوه مصرف آن متفاوت خواهد بود.

نکات مهم قبل از عملیات برداشت

– حداکثر تلاش و کوشش برای شروع برداشت در بهترین زمان تعیین شده برای هر محصول و حتی هر رقم در هر محل، به نحوی که میوه‌ها بیش از حد نرسند یا ریزش نکنند.
– انتخاب مکانی در باغ جهت جمع‌آوری، درجه‌بندی و بسته‌بندی و نگهداری میوه‌ها توصیه می‌شود.
– مکان انتخاب شده باید سایه، خنک و امن باشد.
– محل جمع‌آوری محصولات در فاصله مناسب از اکثریت درختان واقع شود.
– کف این محل باید کاملاً مسطح و در صورت امکان بتون باشد تا چیدن جعبه‌ها روی هم امکان‌پذیر باشد.
– پیش‌بینی تعداد کافی کارگر میوه‌چین از موارد مهم در عملیات برداشت می‌باشد.
– برنامه‌ریزی برای آموزش کارگران میوه‌چین قبل از برداشت محصول پیشنهاد می‌گردد و در صورت امکان لازم است از نیروی انسانی مجرب در عملیات برداشت میوه استفاده شود.
– باغدار باید نسبت به تهیه سبد، سطل، جعبه مناسب با توجه به نحوه مصرف میوه و عرضه به بازار، نردبان‌های دوطرفه و … تمهیدات خاصی را در نظر بگیرد و نیز تهیه وسیله حمل و نقل مانند تراکتور یا تریلی برای جمع‌آوری جعبه‌ها از سطح باغ‌های وسیع تا محل بارگیری و نیز کامیون برای حمل به بازار فروش یا انبار مرکزی برنامه‌ریزی و پیش‌بینی نماید.

نحوه برداشت

روش صحیح چیدن میوه بدین ترتیب است که یک طرف قسمت دم میوه بالا قرار می‌گیرد و سپس پیچانده می‌شود با این شیوه به آسانی و بدون ضربه و آسیب، میوه از درخت جدا می‌شود.

اگر میوه به راحتی جدا نمی‌شود، با قرار دادن انگشت اشاره در مقابل شاخه‌ای که میوه از طریق دم به آن متصل است، همزمان با پیچاندن میوه به راحتی و بدون اینکه شاخه حامل میوه بشکند از درخت جدا خواهد شد.

برداشت میوه ابتدا بدون نردبان دو طرفه و از بالاترین قسمتی که با دست بتوان میوه را چید، آغاز خواهد شد هم‌زمان با برداشت، شاخه سبک شده و بالا می‌رود در نتیجه میوه‌هایی که بالای شاخه‌اند قبل از اینکه از دسترس خارج شوند باید برداشت گردند. در این صورت میوه‌هایی که در پایین شاخه قرار دارند بالا آمده و احتیاجی به خم شدن برای چیدن آن‌ها نیست. بنابراین باید تمام میوه‌هایی که در بخش کم ارتفاع درخت وجود دارند را با دست برداشت کرد و تا پایان برداشت میوه در بخش مذکور از درخت، نردبان مستقر نخواهد شد.

سوراخ شدن پوست میوه، سائیدگی، ضربه و … به بافت میوه آسیب می‌رساند و میوه‌ها را خراب می‌کند. بنابراین برداشت و جابجا کردن صحیح و رعایت کلیه نکات ذکر شده از ضایعات میوه جلوگیری خواهد نمود.

نکات مهم در طی عملیات برداشت

– کنترل و نظارت بر کارگران میوه چین در حین عمل برداشت ضروری است تا از وارد آوردن هرگونه خراش با ناخن یا فشار انگشت به میوه و زخمی کردن آن‌ها و نیز عدم تناسب بین ظرفیت سبد و حجم میوه که ممکن است موجب ریزش میوه به زمین در حین انتقال شود باید جلوگیری کرد.
– شروع چیدن میوه از شاخه‌های پایین (بدون نردبان) و ادامه آن تا شاخه‌های بالا به صورت عمودی یا ستونی توصیه می‌شود.
– از آنجایی که دست دراز کردن و خم شدن به سمت میوه روی نردبان احتمال افتادن را در پی خواهد داشت، در صورت نیاز مرتباً جای نردبان تغییر داده شده تا برداشت کننده روی نردبان حرکت کمتری داشته باشد.
– از نشستن روی شاخه درخت جهت برداشت میوه پرهیز شود.
– از کشیدن بیش از حد شاخه به طرف خود که موجب شکستن آن می‌شود باید اجتناب نمود.
– میوه‌ها به آرامی درون سبد یا ظرف آب برداشت قرار گیرد و از انداختن میوه جداً خودداری شود.
– قرار دادن جعبه‌های جمع‌آوری میوه در دسترس کارگران و رعایت این موارد، از اتلاف وقت در زمان برداشت جلوگیری خواهد کرد.
– میوه‌ها باید با یک حرکت چرخشی ملایم از سطل خالی گردد تا از صدمات ناشی از به هم خوردن میوه‌ها جلوگیری شود.
– حفظ و نگهداری میوه‌های چیده شده در سایه و انتقال سریع آن‌ها به سایه‌بان مخصوص جمع‌آوری محصول، ضروری است.
– سرد کردن اولیه میوه‌های برداشت شده به منظور افزایش عمر انباری میوه برای عرضه به بازار و برای عملیات ذخیره‌سازی و نگهداری در سردخانه‌های صنعتی و فنی پیشنهاد می‌گردد.

هلو و شلیل در بیشتر شرایط عادی دارای دوره انبارمانی کوتاه می‌باشد که به طور متوسط حدود 2 هفته اعلام شده است. به منظور دستیابی به حداکثر انبارمانی می‌توان آن‌ها را در دمای بین 0/5 تا صفر درجه سانتی‌گراد با رطوبت نسبی 90 درصد ذخیره و نگهداری نمود.

مصرف میوه هلو در بارداری به صورت منظم باعث حفظ حرکات خوب روده و کاهش یبوست می‌شود. گاهی سوال پیش می‌آید که میوه هلو سرد است یا گرم؟ یا این سوال که میوه هلو چه خاصیت هایی دارد؟ خواص شلیل؟ هلو میوه ای سرد و تر است و مصلح این میوه زنجبیل با عسل است. میوه هلو و شلیل بسیار دارای خاصیت زیادی هستند که شامل سلامت قلب و جلوگیری از سرطان دارد.