۱. نوسانات شدید آبیاری (اصلی‌ترین علت)

بیشترین علت ترکیدگی انار، تغییر ناگهانی میزان آب در اختیار درخت است.

به عنوان مثال:

• چند هفته کم‌آبی
• سپس آبیاری سنگین یا بارندگی شدید

در این شرایط دانه‌های داخل میوه به سرعت آب جذب می‌کنند و حجم آن‌ها افزایش می‌یابد اما پوست فرصت کشش پیدا نمی‌کند؛ در نتیجه میوه ترک می‌خورد.

نکته مهم

هرچه میوه به زمان برداشت نزدیک‌تر باشد، حساسیت آن نسبت به نوسانات آبی بیشتر خواهد بود.

۲. کمبود پتاسیم

پتاسیم یکی از مهم‌ترین عناصر مؤثر بر کیفیت پوست میوه است.

کمبود پتاسیم باعث می‌شود:

• پوست نازک شود.
• استحکام دیواره سلولی کاهش یابد.
• مقاومت پوست کمتر شود.
• حساسیت به ترکیدگی افزایش یابد.

۳. کمبود کلسیم
کلسیم نقش مستقیمی در استحکام دیواره سلولی دارد.
در صورت کمبود کلسیم:
• سلول‌های پوست ضعیف می‌شوند.
• پوست خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد.
• احتمال ترک افزایش پیدا می‌کند.

۴. کمبود بور

بور یکی از عناصر ریزمغذی بسیار مهم در تشکیل بافت‌های جدید است.

کمبود بور می‌تواند باعث شود:

• رشد پوست مختل شود.
• پوست انعطاف کافی نداشته باشد.
• ترک‌های طولی روی میوه ایجاد شود.

۵. گرمای شدید هوا

دماهای بسیار بالا به‌خصوص در تابستان باعث می‌شوند:

• تبخیر افزایش یابد.
• پوست میوه خشک شود.
• خاصیت کشسانی پوست کاهش پیدا کند.

اگر بعد از این شرایط آبیاری سنگین انجام شود، احتمال ترکیدگی بسیار زیاد خواهد بود.

۶. بارندگی نزدیک برداشت

بارندگی‌های شدید اواخر تابستان یا اوایل پاییز یکی از دلایل رایج ترک خوردن انار است.

میوه در مدت کوتاهی مقدار زیادی آب جذب می‌کند و فشار داخلی افزایش می‌یابد.

۷. رقم انار

برخی ارقام به طور طبیعی نسبت به ترکیدگی حساس‌تر هستند.

بنابراین انتخاب رقم مناسب در احداث باغ اهمیت زیادی دارد.

۸. برداشت دیرهنگام

اگر میوه بیش از حد روی درخت باقی بماند:

• پوست پیر می‌شود.
• خاصیت ارتجاعی کاهش می‌یابد.
• احتمال ترک افزایش پیدا می‌کند.